تأثير تمرينات مقاومتي با وزنه بر سرعت هدايت عصبي، آمادگي جسماني و عملكرد كودكان ژيمناست هفت تا ده سال

زمينه و هدف: تمرينات مقاومتي(RT) بخش مهمي از تمرينات آماده‌سازي ورزشكاران با هدف تقويت آمادگي جسماني، ايجاد سازگاري‌هاي عصبي- عضلاني و ارتقاء عملكرد ورزشي محسوب مي‌شوند. هدف اين مطالعه بررسي اثر تمرينات مقاومتي با وزنه بر NCV اعصاب تيبيال و پرونئال، توان عضلاني، چابكي، انعطاف‌پذيري و اجراي مهارت‌هاي نيم پشتك، نيم وارو و تعادلي فرشته در كودكان ژيمناست هفت تا ده سال بود.روش‌ها: در اين مطالعه نيمه تجربي، 24 كودك با دو سال سابقه فعاليت در رشته ژيمناستيك(سن: 1.5±8.5 سال، وزن: 9.40±32.10 كيلوگرم، قد: 13±135 سانتي‌متر) به‌طور داوطلبانه شركت كردند. آزمودني‌ها به صورت تصادفي در دو گروه شامل تمرين ژيمناستيك و تمرين ژيمناستيك + تمرين مقاومتي با وزنه قرار گرفتند. و به مدت 10هفته به تمرين پرداختند. در طول تحقيق يك گروه تمرينات عمومي ژيمناستيك را انجام مي‌دادند، و گروه ديگر علاوه بر تمرينات ژيمناستيك سه جلسه در هفته به تمرين مقاومتي با وزنه پرداختند. قبل و بعد از تمرينات، آزمايش NCV، آزمون‌هاي توان عضلاني پرش سارجنت، چابكي دوي رفت و برگشت 9*4 متر، انعطاف‌پذيري ولز و اجراي مهارت‌هاي  نيم‌پشتك، نيم‌وارو و تعادلي فرشته انجام شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون t مستقل استفاده ‌شد. و سطح معناداري P 0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد كه NCV در اعصاب تيبيال و پرونئال در گروه تمرين مقاومتي با وزنه نسبت به گروه تمرين عمومي ژيمناستيك به‌طور معناداري افزايش يافت. همچنين توان عضلاني در پرش سارجنت، چابكي در دوي رفت و برگشت 9*4 متر و اجراي مهارت‌هاي نيم‌پشتك و نيم‌وارو به صورت معناداري افزايش يافت(P 0.05). اما در انعطاف‌پذيري با آزمون ولز(P=0.870) و اجراي مهارت‌ تعادلي فرشته(P=0.552) تغيير معناداري مشاهده نشد.بحث و نتيجه‌گيري: 10 هفته تمرين مقاومتي با وزنه سازگاري‌هاي عصبي- عضلاني،NCV، توان عضلاني، چابكي و اجراي مهارت هاي نيم‌پشتك و نيم‌وارو را به‌طور معناداري در كودكان ژيمناست افزايش مي‌دهد. بنابراين پيشنهاد مي‌شود براي ارتقاء عملكرد كودكان ورزشكار در رشته ژيمناستيك و رشته‌هايي كه سرعت هدايت عصبي، توان عضلاني و چابكي در موفقيت ورزشكاران موثر است، از تمرينات مقاومتي با وزنه استفاده شود.