شناسايي خطاهاي بالقوه فرايندهاي دارويي در بخش‌هاي اعصاب و روان

مقدمه: خطاهاي دارويي از مهم‌ترين خطاهاي پزشكي هستند كه با پيشگيري از آنان مي‌توان از بروز زيان‌هاي مالي و جاني فراواني جلوگيري كرد. ازاين‌رو مطالعه حاضر باهدف شناسايي و تعيين ريسك خطاهاي دارويي با استفاده از تكنيك تحليل حالات و اثرات خطا (FMEA يا Failure Mood and Effect Analysis) به‌عنوان يك ابزار پيشگيرانه و بررسي ارتباط آن‌ها با متغيرهاي دموگرافيك انجام‌ شده است. مواد و روش ها: اين مقاله يك مطالعه توصيفي _ تحليلي بوده كه به‌صورت كيفي _ كمي خطاهاي دارويي بيمارستان اعصاب و روان مهر خرم‌آباد در سال 1402 را با كمك تكنيك تحليل حالات و اثرات خطا ارزيابي كرده است. داده‌ها از طريق چك‌ليست ايمني و بر اساس كاربرگ استاندارد جمع‌آوري شدند و بر اساس عدد اولويت ريسك (RPN يا Risk Priority Number) ميزان خطا محاسبه و تحليل شدند. يافته ها: 59 حالت خطا در 13 حيطه دارودهي شناسايي شد كه بيشترين امتياز مربوط به گرفتن شرح‌حال و تاريخچه دارويي و كمترين امتياز مربوط به انتقال دارو به باكس بود. ميانگين نمره ريسك RPN كل برابر 16/10 به دست آمد. ارتباط RPN كل با 7 متغير دموگرافيك هم بررسي شد كه فقط در ارتباط با نوع بخش رابطه معناداري مشاهده شد (001/0 P). بحث و نتيجه گيري: با توجه به فراواني خطاهاي دارويي و لزوم جلوگيري از آنان مي‌توان با روش‌هاي پيشگيرانه‌اي نظير شرح‌حال كامل و درست به‌ عنوان مباني دارودهي، علاوه بر شناسايي و اولويت‌بندي خطا‌ها، با ارائه راهكارهاي مناسب در جهت كاهش خطاهاي دارويي گام برداشت و هزينه‌هاي مالي و جاني درمان را كاهش داد.