رابطه‌ي بين مفهوم سوژه‌گي، ايدئولوژي، اسلام و انقلاب در انديشه شريعتي

هدف: هدف از اين پژوهش بررسي نقش انسان‌گرايي مدرن و سوبژكتيو در انديشه شريعتي و تأثير آن بر ديدگاه‌هاي سياسي و مذهبي وي است. تفسير انقلابي و راديكال شريعتي از مذهب به‌عنوان ايدئولوژي سياسي برآمده از همين نگرش انسان‌شناختي است. مسأله اصلي اين است كه سوژه‌گي و انقلاب چه جايگاهي در انديشه شريعتي داشته و ترسيم سيماي ايدئولوژيك و انقلابي از دين با محوريت كنش سياسي چه نسبتي با سوژه‌گي در آثار وي دارد؟روش‌شناسي پژوهش: اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي-تاريخي مي‌خواهد ضمن تحليل شاخصه‌هاي اصلي رويكرد شريعتي به مذهب  به ارزيابي نقش آن در تبليغ دين به‌‌مثابه يك ايدئولوژي سياسي بپردازد.يافته‌ها: يافته‌هاي اين پژوهش به ما نشان مي‌دهد كه سيطره رويكرد سوبژكتيو در انديشه سياسي شريعتي با محوريت انسان‌گرايي سياسي، پراكسيس اجتماعي و خوانش ايدئولوژيك از دين باعث شده تا وي دين را به‌مثابه يك ايدئولوژي انقلابي و راديكال تصوير كند. انسان ايده‌آل شريعتي يك سوژه خودآگاه، انقلابي و عدالت‌خواه است كه هويت خود را در كنش راديكال سياسي باز مي‌يابد.نتيجه‌گيري: نتيجه كلي اين پژوهش نشان‌گر آن است كه پروژه فكري شريعتي در خصوص ارائه تصويري سوبژكتيو، ايدئولوژيك و راديكال از مذهب در نهايت زمينه‌ساز تبديل دين به يك عنصر سياسي و انقلابي شده است.