مطالعه تطبيقي برنامه درسي دوره كارشناسي رشته روزنامه‌نگاري در ايران و تركيه

تحقيق پيش‌رو، مطالعه اي تطبيقي روي برنامه هاي درسي دورۀ كارشناسي رشتۀ روزنامه‌نگاري در دو كشور ايران و تركيه است. دو كشوري كه از نظر تحولات تاريخي، اشتراكات فرهنگي، اجتماعي، آموزشي و جمعيتي در جغرافياي خاورميانه و بين كشورهاي اسلامي مشابهت‌هاي بيشتري دارند. از اين منظر با كاربرد راهبرد پژوهش كيفي و از نوع ماتريس مضمون، محتواي برنامه هاي درسي دوره كارشناسي رشته روزنامه‌نگاري در دو دانشگاه علامه طباطبائي و استانبول با استفاده از روش نمونه‌گيري قضاوتيِ هدفمند و كاربرد تكنيك تحليل مضمون تحليل و مقايسه شدند. درضمن، به منظور اعتبارسنجي (قابليت اطمينان و باورپذيري) يافته‌هاي كيفي تحقيق برساخته شده از روش مميزي و جهت پايايي سنجي از قابليت تكرارپذيري و تيز قابليت انتقال يا تعميم‌پذيري استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي دهد كه برنامه درسي دورۀ كارشناسي رشتۀ روزنامه‌نگاري اين دو دانشگاه هم در بخش شناسنامه كلي و هم در بخش برنامه درسي از وجوه اشتراك و افتراق برخوردارند. ازجمله در ابعاد هدف، ضرورت و نظام واحدي در اين دو دانشگاه مشابهت وجود دارد، ولي از نظر تعداد و موضوع واحدهاي درسي، دورنماي رشته، سطح مهارت و دانش و فرصت‌هاي شغلي تمايز بيشتري مشاهده مي‌شود.