گونه شناسي بلوك‌هاي مسكوني شهر زنجان با هدف ارزيابي عملكرد بارهاي حرارتي

اهداف: با رشد روزافزون جمعيت شهري و توسعه شهرها تقاضاي انرژي در بخش ساختمان و بالاخص مناطق مسكوني افزايش چشمگيري يافته است. پيكربندي و فرم ساختمان‌ها، دركنار ويژگي‌هاي معماري و سازه‌اي آن، تأثير قابل‌توجهي بر مصرف انرژي  و پايداري محيط دارد. اين پژوهش با هدف ارزيابي عملكرد حرارتي ساختمان‌ها در مقياس واحد همسايگي صورت پذيرفته است. روش ها: اين پژوهش با روش تحقيق كمي و با استفاده از ابزار شبيه سازي و تحليل و توصيف داده ها انجام شده و روش هاي گردآوري اطلاعات عبارتند از منابع معتبر كتابخانه اي و اينترنتي و بازديد ميداني است. يافته ها: بر پايه متدهاي موجود محاسبات مصرف انرژي در پژوهش هاي پيشين كه مبتني بر دو روش شبيه سازي و تجربي ميباشد محاسبات با ابزار شبيه سازي انجام شد.  يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه الگوهايي با طرح حياط مركزي پيوسته به عنوان كارآمدترين و الگوهاي خطي و حياط مركزي منقطع  به عنوان  ناكارآمدترين الگوي بلوك هاي مسكوني در زنجان به شمار ميروند، همچنين بين ميزان مصرف انرژي و شاخص هاي طرح چيدمان و فرم بلوك‌ها ارتباط زياد  و با تناسبات بلوك ها رابطه متوسطي وجود دارد . بهترين فرم هاي كارآمد هشت ضلعي و مربع شكل است و الگوهايي كه كشيدگي آن ها و نسبت طول به عرض بلوك ها در محدوده هاي 1تا 1.6 قرار دارند  در مجموع داراي مصارف انرژي بهتري هستند. نتيجه گيري: مطالعه الگوهاي كارآمد و ناكارآمد بلوك هاي مسكوني نقش پايه اي در كاهش ميزان مصرف انرژي در طراحي هاي آتي را بر عهده دارد.