تأثير استفاده از رسانه‌هاي نوين بر مديريت بدن زنان باشگاهي با ميانجي‌گري پذيرش اجتماعي

بدن و مفهوم بدن كه در تحليل‌هاي جامعه‌شناختيِ سنتي غايب بود، امروزه، در قلب جامعه‌شناسي، زندگي‌ اجتماعي و خودپندارۀ هويتي ما قرار دارد. با گسترش رسانه‌ها و تكنولوژي‌هاي ارتباطي نوين، يكي از مهمترين چالش‌ها در حوزۀ مديريت بدن‌ به ابهام پيرامون ميزان تأثير نيروهاي جهاني يا زمينه‌هاي محلي مربوط مي‌شود. اين مقاله با اتكاي بر رويكرد جهان- محلي شدن، بر اساس نظريات رابرتسون، گيدنز، راجرز، فيدرستون و پذيرش اجتماعي، تأثير استفاده از رسانه‌هاي نوين بر مديريت بدن را با ميانجي‌گري پذيرش اجتماعي در بين زنان باشگاهي شهر نورآباد ممسني بررسي كرده است. روش تحقيق، پيمايشي، ابزار گرداوري داده‌ها پرسشنامه، و روش نمونه‌گيري، نمونه‌گيري متناسب با حجم توأم با تصادفي ساده بوده است. بر اساس نتايج تحقيق، بيشترين استفادۀ زنان از رسانه‌هاي نوين، به ترتيب، كسب اطلاع و شيوۀ كاربرد وسايل ورزشي، جستجوي الگوهاي تناسب اندام، و كسب اطلاعات در مورد مد و پوشش (اينترنت)؛ استفاده از شبكه‌هاي تبليغ مد، مشاهدۀ برنامه‌هاي علمي، پزشكي، ورزشي، و تبليغات تجاري (ماهواره) بوده‌اند. در بين شاخص‌هاي متعدد سازۀ مديريت بدن، ورزش و تناسب اندام، جراحي و زيبايي بدن و كيفيت پوشش تأثيرگذارترين شاخص‌ها بوده‌اند. با مقايسۀ ميزان تأثير رسانه‌هاي نوين (81/.) و پذيرش اجتماعي (17/.) بر مديريت بدن مي‌توان گفت رسانه‌هاي نوين، به ميزان چشمگيري، بيشتر از ميزان پذيرش اجتماعي موجب افزايشِ توجه زنان به مديريت بدن‌شان در ابعاد مختلف شده‌اند.