بررسي اثر بي‌دردي اپيدورال در زايمان طبيعي بر پيامدهاي باليني مادر و نوزاد در زنان باردار

هدف: بي‌حسي اپيدورال از موثرترين روش‌هاي كنترل درد زايمان مي‌باشد. اما هنوز توافقي جامع در مورد عوارض آن حاصل نشده، لذا جهت شناخت بيش‌تر پيامدهاي باليني در مادر و نوزاد مطالعه ذيل طراحي گرديد. مواد و روش‌ها: از آبان 1399 تا مهر 1401 با مطالعه كوهورت آينده‌نگر 600 خانم باردار در بيمارستان آرش تهران به‌طور مساوي در دو گروه بي‌حسي اپيدورال و شاهد قرار گرفتند. آتوني رحم، تعداد پارگي درجه 3-4 و توقف نزول سر، ديستوشي شانه، زمان بستري نوزاد، شيردهي موفق، تعداد سزارين، تب و سردرد، زايمان ابزاري، آپگار دقيقه اول و فراواني بستري نوزاد  بين دو گروه مقايسه و با استفاده از نرم‌افزار SPSS26 و آزمون تي‌تست و مربع كاي نتايج تحليل شدند.يافته‌ها: مدت زمان فاز فعال، آتوني رحم، تعداد پارگي درجه 3-4 و توقف نزول سر، ديستوشي شانه، زمان بستري نوزاد، شيردهي موفق بين دو گروه از نظر آماري اختلاف معني‌داري نداشتند (0.05 P-value). انجام سزارين، بروز تب و سردرد، اينداكشن زايمان در گروه اپيدورال به‌طور معني‌داري بيش‌تر بود (0.05 P-value). استفاده از زايمان ابزاري، آپگار دقيقه اول و فراواني بستري نوزاد  نيز بين دو گروه تفاوت معني‌داري داشت (P-value به‌ترتيب 0.03، 0.02، 0.007).نتيجه‌گيري: هر چند احتمال سزارين اورژانس پس از بي‌دردي اپيدورال افزايش و اپگار دقيقه اول كاهش مي‌يابد اما عوارض  جدي اين روش به‌نظر اندك بوده و به‌كارگيري آن در كاهش درد زايمان موثر و ايمن مي‌باشد.