بررسي تطبيقي آموزه دونادون در آيين يارسان و تناسخ

«دونادون» دومين اصل از اصول اعتقادي يارسان و از چالش‌برانگيزترين عقايد ايشان است. در طول تاريخ و در سير تطور آيين يارسان، پيروان آن در تفسير دونادون با هم اختلاف دارند. اين انديشه همواره مورد انتقاد غير يارسانيان بوده است و بسياري از محققان دونادون را تناسخ محدود مي‌دانند. برخي از سرسپردگان آيين يارسان به‌صراحت دونادون را همان تناسخ مي‌دانند. برخي ديگر هرچند از به كار بردن واژه تناسخ براي دونادون آشفته مي‌شوند، اين دو انديشه را جداي از هم مي‌دانند، اما تفسيرشان از ماهيت دونادون همان معنا و مفهوم تناسخ است. پيش‌فرض ضروري تحقيق اين است كه سرسپردگان آيين يارسان در طول تاريخ با هم در عقايد و آداب و رسوم، از جمله دونادون، اختلاف نظر داشته‌اند. سؤال پيشِ روي اين تحقيق اين است كه دونادون چيست و چه نسبتي با تناسخ دارد. در اين پژوهش بر آنيم با جمع‌آوري اطلاعات كتابخانه‌اي با روش توصيفي تحليلي و تطبيقي ابتدا ماهيت دونادون را مشخص، سپس رابطه آن با تناسخ را تبيين كنيم.