بررسي ميزان يادگيري و رضايتمندي با روش يادگيري مشاركتي و درگيري فعالانه دانشجويان در درس «تفسير موضوعي قرآن كريم»

مقدمه: روش هاي تدريس متداول مانند سخنراني براي يادگيري دروس نظري طبق مطالعات مثمر ثمر نيست و نياز است كه از روش هايي استفاده گردد تا دانشجويان درگير و مسئوليت يادگيري خود را بپذيرند. هدف مطالعه تعيين و مقايسه ميزان يادگيري و رضايتمندي دانشجويان با روش تدريس مشاركتي و درگيري دانشجويان در درس تفسير موضوعي قرآن كريم بود. روش ها: اين مطالعه نيمه تجربي (قبل- بعد) بود. مداخله براي واحد درسي نظري تفسير موضوعي قرآن كريم در دانشگاه علوم پزشكي همدان در سال 1402 انجام گرفت. حجم نمونه 90 دانشجو از دانشكده ها انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه مساوي تقسيم شدند. مطابق با طرح دوره در گروه كنترل از روش تدريس (سخنراني)، در گروه مداخله از روش يادگيري مشاركتي و درگيركردن دانشجويان استفاده شد. محتواي آموزشي و اسلايدهاي طراحي شده، مدرس ارائه كننده و تعداد جلسات براي هر دو گروه يكسان بود. ابزار مطالعه شامل دو پرسشنامه، اندازه گيري سطح يادگيري با 15 سوال چهارگزينه اي و اندازه گيري سطح رضايتمندي دانشجويان از دوره 17 آيتم بود. براي هر دو گروه پيش آزمون و پس آزمون برگزار شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري توصيفي (فراواني و درصد) و تحليلي (آزمون t مستقل و آزمون t تك نمونه) با نرم افزار آماري STATA مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت.يافته ها: ميزان يادگيري در گروه مداخله به طور معني داري 4/54 واحد بيشتر از روش رايج بود (0/05 p). ميانگين و انحراف معيار رضايتمندي برابر 0/33±3/69 (از 5 نمره) بود. ميزان رضايت دانشجويان در حيطه هاي محتواي دوره، تكاليف ارائه شده و محتواي توليد شده به ترتيب 74/03، 38/88 و 88/46 درصد بود. بيشترين ميانگين رضايتمندي مربوط به حيطه محتواي توليدشده بود و اين اختلاف از از نظر آماري معني دار بود (0/05 p).نتيجه گيري: با توجه به افزايش يادگيري و رضايت مندي دانشجويان در روش تدريس مبتني بر مشاركت و درگيري دانشجويان استفاده از اين روش به عنوان يكي از روش هاي مكمل براي ارائه دروس نظري به اساتيد توصيه مي گردد.