ارزيابي ژئودايورسيتي با استفاده از شاخص كيفي-كمي GI (مطالعه موردي: استان لرستان)

تنوع عناصر غير جاندار كره زمين و فرآيند هاي مرتبط با آنان كه در مقياس هاي گوناگون عمل مي كنند، ژئودايورسيتي نام دارد. به طور كلي ارزيابي ژئودايورسيتي با استفاده از روش هاي كمي، كيفي و كمي-كيفي انجام مي شود. هر يك از اين روش ها، با گذر زمان و براي ارزيابي هاي ژئودايورسيتي توسط پژوهشگران مورد استفاده قرار گرفته اند. به اين صورت كه در روش كيفي-كمي هر يك از زير شاخص ها بر اساس ميزان تاثير گذاري بر ژئودايورسيتي وزن دهي مي شود، كه نتايج حاصل از آن نسبت به بقيه روش ها به واقعيت نزديكتر است. با توجه به اين مورد كه تاكنون ارزيابي هايي كه در درون كشور از ژئودايورسيتي مناطق مختلف انجام شده، كمي-كيفي نبوده است به همين منظور در اين پژوهش اطلاعات مربوط به تنوع هاي ژئومورفولوژيكي، سنگ شناسي، واحد هاي خاك شناسي و هيدروژئولوژيكي تهيه و با استفاده از شاخص كيفي-كمي (GI) كه مبتني بر فرآيند تحليل سلسله مراتبي (AHP) و استفاده از پرسشنامه مي باشد براي بررسي ژئودايورسيتي استان لرستان مورد استفاده قرار گرفت. سپس با استفاده از بازديد هاي ميداني، پديده هاي ژئومورفولوژيكي و زمين شناختي منطقه مورد مطالعه بررسي و با خروجي شاخص (GI) مقايسه و صحت سنجي شدند. نتايج نشان مي دهد كه مناطق جنوب غربي (پلدختر)، غربي (كانيون شيرز) و شرقي (اشتران كوه و قالي كوه) استان لرستان در طبقات ژئودايورسيتي بالا قرار مي گيرند. مناطق اشاره شده مي بايست به منظور بهره بندي از خدمات ژئوسيستمي آنان، مورد حفاظت زمين شناختي قرار بگيرند.