تحليل تاثير عوامل ژئومورفولوژي در پراكنش سكونتگاه‌هاي باستاني (مطالعه موردي: شهرستان پيرانشهر)

عوامل محيطي نقش اصلي را در پراكنش و نحوه استقرار نواحي سكونتگاهي در طول تاريخ داشته‌اند و با بررسي شرايط محيطي هر منطقه مي‌توان تا حدود زيادي به وجود نواحي سكونتگاهي باستاني در آن منطقه پي برد. با توجه به اهميت بررسي نحوه پراكنش سكونتگاه‌هاي باستاني، در اين پژوهش به تحليل عوامل محيطي در نحوه استقرار سكونتگاه‌هاي باستاني در شهرستان پيرانشهر پرداخته شده است. در اين پژوهش از مدل رقومي ارتفاعي 30 متر، لايه سايت‌هاي باستاني شناسايي شده در منطقه، نقشه 1:100000 زمين‌شناسي و نقشه 1:50000 توپوگرافي منطقه به عنوان داده‌هاي تحقيق استفاده شده است. مهم‌ترين ابزار مورد استفاده در تحقيق ArcGIS بوده است و همچنين در اين تحقيق از مدل تلفيقي منطق فازي و AHP نيز استفاده شده است. اين تحقيق به صورت كلي در دو مرحله انجام شده در مرحله اول به تحليل پراكنش سايت‌هاي باستاني در ارتباط با عوامل مختلف محيطي پرداخته شده و در مرحله دوم نيز مناطق مستعد استقرار سكونتگاه‌هاي باستاني شناسايي شده است. بر اساس نتايج حاصله، پراكنش سايت هاي باستاني در ارتباط مستقيم با شرايط محيطي بوده است به طوري كه بيش‌ترين ميزان تراكم سايت هاي باستاني در مناطق با شيب كم، مناطق كم ارتفاع، مناطق نزديك به رودخانه، جهات شيب شمالي، واحد آبرفت‌هاي كواترنري و همچنين واحد دشت‌هاي آبرفتي بوده است. مجموع نتايج حاصله از اين پژوهش نشان داده است كه شرايط محيطي در گذشته نيز نقش اصلي را در پراكنش نواحي سكونتگاهي داشته است و با بررسي شرايط محيطي هر منطقه تا حدود زيادي مي‌توان به وجود سايت‌هاي باستاني در آن منطقه پي‌برد