بلاغت تشبيه با رويكرد بوم‌گرايانه(مطالعۀ موردي: رمان سايۀ ملخ)

سايۀ ملخ از جمله  رمانهاي واقعگراي حوزۀ ادبيات دفاع مقدّس است كه ماجراهاي آن در محيطي روستايي اتفاق افتاده است. وقايع اين داستان در بياني تشبيهي و زباني محسوس و ملموس به تصوير كشيده شده است. نقش بلاغي تشبيه در اين داستان علاوه بر خلق زيبايي هاي تصويري و زباني، انتقال نوع نگاه و حس روستانشينان به طبيعت و عناصر آن است. بررسي فرماليستي و بلاغي اين اثر كه با روش توصيفي- تحليلي و با رويكردي بومگرايانه صورت گرفته است، نشان مي دهد كه بيشتر تشبيه هاي اين داستان  ناظر بر تجربۀ زيستۀ راوي دردل  طبيعت و رابطۀ مبتني بر دو عنصر لذّت و ترس است. رابطۀ لذت بخش انسان از طبيعت در فضايي آرام، روشن و مأنوس شكل مي گيرد و از سوي ديگر رابطۀ مبتني بر ترس شامل  سه گونه ترس از گرسنه ماندن، شكار شدن و تاريكي با تصاوير گوناگون در تشبيهات اين داستان متجلي شده است كه البته اين ترسها بر نوع رفتار شخصيت هاي داستان نسبت به محيط زيست تأثيرگذاشته است. بي شك تشبيه هاي محيط زيستي در اين رمان در خلق فضاها، شخصيت پردازي ها، ايجاد گفتمان زيست محيطي، فراخواندن محيط زيست به كانون توجه و جلوگيري از محو شدن آن، نقش اساسي داشته است.