طراحي حرارتي مبدل بهبود دهنده پوسته لوله چرخه دي اكسيد كربن فوق بحراني

امروزه با توجه به محدوديت منابع طبيعي و بالارفتن تقاضاي انرژي، استفاده از سيكل هاي نوين از جمله سيكل دي اكسيدكربن فوق بحراتي با بازده ترموديناميكي و اقتصادي بالا، جهت توليد انرژي مد نظر قرار گرفته است. در اين پژوهش، طراحي حرارتي مبدل بهبود دهنده در دو حالت سيكل ريكوپراتور و سيكل اسپليت با استفاده از روابط و محاسبات دستي انجام و با نتايج حاصل از طراحي در نرم افزارهاي HTRI و EDR مقايسه شده است. در اين طراحي ها، هم لوله هاي سايز بزرگ و هم ميكرولوله بكار رفته اند. نتايج نشان مي دهد كه تعداد لوله هاي مبدل سيكل ريكوپراتور با سايز بزرگ برابر1840 لوله با قطر 05/19 ميليمتر مي باشد، درحاليكه همين طراحي با ميكرولوله برابر  لوله با قطر 35/6 ميليمتر خواهد بود. در سيكل اسپليت كه دبي سيال سرد سمت لوله، 35 درصد سيكل ريكوپراتور است، تعداد لوله هاي سايز بزرگ برابر 3267 لوله و طراحي با ميكرولوله برابر 11679 لوله مي باشد. بنابراين طراحي مبدل هاي حرارتي جديدي با ميكرولوله ارائه شده كه بطور معمول در صنعت از آن استفاده نمي شود ولي براي سيال دي اكسيدكربن فوق بحراني تحت مطالعه و بررسي پژوهشگران است.