احساس تنهايي زوجين متقاضي طلاق؛ نقش پيش بيني كننده مرزهاي زوجيني و آشفتگي روان شناختي

هدف از پژوهش حاضر، بررسي نقش مرزهاي زوجيني و آشفتگي روان‌شناختي در پيش‌بيني احساس تنهايي زوجين متقاضي طلاق بود. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري، شامل كليه زوجين متقاضي طلاق در شهر قم و مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره در سال 1401 بود كه از بين آنها با روش نمونه‏گيري هدفمند، تعداد 150 نفر انتخاب و پرسش‌نامه‌هاي مقياس احساس تنهايي (راسل و همكاران، 1980)، اضطراب، افسردگي و استرس (لويندا، 1995) و مرزهاي دروني زوجيني (هوشياري، 1400) توسط آنان تكميل گرديد. داده‌هاي به‌دست‌آمده با روش آماري همبستگي و رگرسيون چندگانه، با كمك نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. يافته‏ها نشان داد مرزهاي زوجيني، به طور منفي و آشفتگي روان‌شناختي، به طور مثبت، با احساس تنهايي زوجين متقاضي طلاق، رابطه معنادار داشته و در پيش‌بيني آن، نقش معناداري دارند. از همين رو، مشاوران و درمانگران مراكز مشاوره خانواده، با بهره‌گيري از اين نتايج مي‌توانند به تشريح اهميت و نقش مرزهاي زوجيني و همچنين آسيب‌هاي آشفتگي روان‌شناختي در ايجاد احساس تنهايي، در راستاي كاهش مشكلات ارتباطي و عاطفي زوجين متقاضي طلاق بپردازند.