تعيين نياز آبي و ضرايب يك جزيي و دوجزيي خاكشير (Descurainia sophia L.) با استفاده از لايسيمتر

با توجه به محدود بودن منابع آب و بالا بودن ميزان تبخير، مسئله بحران آب يكي از عمده ترين مسائل در كشور است. به دليل اهميت گياه خاكشير به عنوان يك گياه دارويي، نياز آبي و ضريب گياهي يك گانه و دوگانه آن در آزمايشگاه لايسيمتري دانشگاه بيرجند مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور از شش لايسيمتر (از نوع بيلان آبي) به قطر60 سانتي متر و ارتفاع 100سانتي متر استفاده شد. داخل هر شش لايسيمتر، گياه خاكشير با تراكم 20 بوته در متر مربع كشت و سپس با استفاده از معادله بيلان آب، تبخير و تعرق محاسبه شد. تبخير و تعرق مرجع چمن هم به طور مستقيم توسط سه لايسيمتر ديگر اندازه گيري شد و ميانگين آن 322 ميلي متر بدست آمد. سپس ضرايب گياهي براي چهار مرحله رشد (ابتدايي، توسعه، مياني و انتهايي) محاسبه شد. در اين تحقيق مقادير ميانگين تبخير و تعرق، تبخير از سطح خاك و تعرق از گياه مورد نظر به ترتيب 202، 23 و 179 ميلي متر به دست آمد. در نهايت ضريب گياهي منفرد براي چهار مرحله ابتدايي، توسعه، مياني و پاياني به ترتيب برابر 0/52، 0/68، 0/96 و 0/57 و ضريب گياهي پايه به ترتيب براي چهار مرحله رشد برابر 0/38، 0/59، 0/49 و0/52 ميلي متر به دست آمد. به طور كلي مي توان نتيجه گرفت كه با توجه به اقليم استان خراسان جنوبي و نياز آبي كم گياه خاكشير ، كشت آن توصيه مي گردد.