حذف دايركت بلو 71 و كروم از محلول‌هاي آبي توسط انواع جاذب‌هاي آلي داراي پوشش فلزي، زغال زيستي داراي پوشش فلزي و كامپوزيت زغال زيستي-فلز

ورود گستردة پساب‌هاي حاصل از كارخانجات و صنايع مختلف به محيط زيست و به تبع آن آلوده‌سازي منابع آب و خاك، منجر به بروز خطرات بسياري براي انسان و ساير موجودات مي‌شود. لذا، اصلاح اين منابع حائز اهميت است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه كاربرد زغال زيستي و زغال زيستي داراي پوشش فلز به‌طور مؤثري منجر به حذف ميزان قابل‌توجهي آلاينده از آب و خاك مي‌شود، ولي تاكنون به‌صورت جامع تأثير كامپوزيت كربن-فلز بر حذف آلاينده‌ها به‌ويژه آلاينده‌هاي آنيوني مورد بررسي قرار نگرفته است. در اين پژوهش تأثير زي‌توده گياهي، زي‌توده داراي پوشش فلزي، زغال زيستي، زغال زيستي داراي پوشش فلزي و كامپوزيت زغال زيستي-فلز در دو دما (300 و 600 درجة سانتي‌گراد) بر حذف آلاينده‌هاي دايركت بلو 71 و كروم از آب مورد بررسي قرار گرفت. زغال زيستي داراي پوشش فلز و كامپوزيت‌هاي زغال زيستي-فلز مختلف از تركيب فلزات (منگنز، روي، مس، آهن و آلومينيوم) با بقاياي كشاورزي (كاه برنج) به‌صورت خام يا زغال زيستي تهيه شدند. سپس مقدار معيني از جاذب‌ها و مواد آلاينده با غلظت 20 ميلي‌گرم بر ليتر با هم تركيب شده و به‌مدت سه ساعت تكان داده شدند تا به تعادل رسيدند. پس از سانتريفيوژ كردن و فيلتراسيون، غلظت نهايي آلاينده‌ها قرائت و درصد حذف دايركت بلو 71 و كروم محاسبه شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه كاربرد كامپوزيت آلومينيوم و آهن و زغال زيستي داراي پوشش آلومينيوم و آهن توليد شده در دماي 600 درجه سانتي‌گراد توانست به‌ترتيب98.303، 88.847، 98.302 و 96.777 درصد از آلاينده دايركت بلو 71 و 97.983، 78.733، 96.75 و 92.167 درصد از آلاينده كروم را از محلول آبي حذف كند؛ بنابراين، كاربرد اين جاذب‌ها توانست آب آلوده به دايركت بلو 71 و كروم را اصلاح نمايد.