ارزيابي تأثير قيمت‌گذاري آب بر متغيرهاي كلان اقتصاد در ايران با استفاده از مدل‌هاي پوياي تعادل عمومي قابل ‌محاسبه

از نگاه اقتصادي وقتي منبع و يا نهاده توليد با كمبود مواجه مي‌شود، قيمت آن تحت تأثير قرار مي‌گيرد. اين قيمت مي‌تواند بر اساس قيمت‌هاي جهاني يا طبق هزينه‌هاي اقتصادي و اجتماعي مورد توجه واقع شود. در همين راستا، يكي از ابزارهاي مهم براي تخصيص منابع آب، قيمت و ساختار قيمت‌گذاري آب در بخش‌هاي مختلف است. بنابراين، اين پژوهش به‌دنبال پاسخ به اين سؤال است كه حركت به سمت واقعي كردن قيمت آب در بخش‌هاي اقتصادي، چگونه متغيرهاي كليدي اقتصادي را در آينده متأثر مي‌سازد. براي مشخص كردن تأثير قيمت‌گذاري آب بر متغيرهاي اقتصادي، از مدل‌هاي تعادل عمومي قابل محاسبه پويا استفاده شده است. در اين پژوهش تكانه 30 درصدي قيمت آب (براساس مطالعات انجام شده بين قيمت واقعي و قيمت پرداختي مصرف‌كننده) براي بخش كشاورزي و بخش صنعت لحاظ شده است. به‌دليل ساختار الگوهاي سياستي، تكانه از سال 2022 به‌مدت 10 سال آينده مورد توجه بوده است. خروجي مدل نشان داد كه افزايش قيمت آب بر رشد اقتصادي و سرمايه‌گذاري اثر منفي دارد. هر چند كه آثار مثبت ناچيزي بر توليد بخش انرژي خواهد داشت. نكته مهم اين‌كه آثار منفي واقعي كردن قيمت آب در بخش كشاورزي بيش از بخش صنعت است. اين مسأله نشان از وابستگي ساختاري اقتصاد كشور به بخش كشاورزي است. بنابراين، سياست قيمت‌گذاري آب آثار منفي بلندمدت در پي دارد. نتايج مطالعه حاضر مي‌تواند راهنماي سياست‌گذاري‌هاي آب براي آينده اقتصاد ايران ‌باشد.