ارتباط ‌سنجي بين متوسط دماي حوضه ابرقو-سيرجان و الگوهاي پيوند از دور اقيانوس اطلس

تغييرپذيري ويژگي ذاتي آب ‌و ‌هواست. تغييرات زماني-مكاني متغيرهاي اقليمي و به‌خصوص دما، يكي از بارزترين نشانه‌هاي تغيير اقليم در يك منطقه به‌شمار مي‌رود. هدف از اين پژوهش بررسي تغييرات متوسط دماي حوضة ابرقو-سيرجان و ارتباط آن با الگوهاي پيوند از دور اقيانوس اطلس است. از داده‌هاي روزانه واكاوي شده ERA-Interim با توان تفكيك 0.25 * 0.25 درجه طي مقطع زماني 2019-1979 استفاده شده است. با توجه ‌به ابعاد داده‌هاي مورد مطالعه تعداد 338 نقطه كل حوضه را پوشش داد. روند داده‌ها با استفاده از آزمون من-كندال و ارتباط‌سنجي آن‌ها با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون بررسي شده است. نتايج نشان مي‌دهد دما در اكثر ماه‌هاي سال از روند افزايشي برخوردار است. در ماه‌هاي آوريل، مي، اوت و دسامبر قسمت‌هايي از حوضه فاقد روند بوده و ساير بخش‌هاي حوضه داراي روند افزايشي است. روند كاهشي نيز در هيچ نقطه‌اي از حوضه رخ نداده است. ارتباط‌سنجي بين متوسط دماي حوضه و الگوهاي پيوند از دور نيز نشان مي‌دهد در فوريه الگوي NAO تنها الگويي است كه در سطح معناداري 95 درصد با دماي حوضه همبستگي معكوس داشته و ساير الگوها همبستگي مستقيم با دماي حوضه داشته‌اند. الگوي AMO بيش از ساير الگوها با متوسط دماي حوضه همبستگي نشان داده و پس از آن به‌ترتيب الگوهاي TNA، AMM، NTA و TSA بيش‌ترين همبستگي را داشته‌اند.