مشاركت اقتصادي زنان و ميزان باروري در استان‌هاي ايران: كاربرد رگرسيون استوار در تحليل ناهمساني واريانس

يكي از موضوعاتي كه موردتوجه علوم اجتماعي به‌خصوص در علم اقتصاد بحث مشاركت زنان است. ازاين‌رو، اين پژوهش اثر نرخ مشاركت زنان بر ميزان باروري براي استان‌هاي ايران با استفاده از رگرسيون استوار بررسي نموده است. با توجه به وجود ناهمساني واريانس كه علت آن نقاط دورافتاده در مشاهدات بوده، لذا براي مواجهه با نقاط دورافتاده، از رگرسيون استوار كمك گرفته شده است. نتايج حاصل از برآوردگر S بيانگر اين است كه متغيرهاي نرخ باسوادي و اميد زندگي تأثير مثبتي بر ميزان باروري داشته‏اند. از سوي ديگر متغيرهاي نرخ مشاركت اقتصادي، نرخ مرگ‌ومير و ميزان شهرنشيني بر ميزان باروري اثر منفي و معني‌داري داشته‏اند. نتايج نشان داد لازم است كه سياست‌گذاران كلان كشور شناخت صحيحي از عوامل مؤثر بر ميزان باروري و نرخ مشاركت (ازجمله متغيرهايي مانند نرخ باسوادي و اميد زندگي) داشته باشند. همچنين امكان مشاركت زنان در بازار كار بايد به نحوي فراهم شود كه مانع از فرزندآوري آنان نگردد. از سوي ديگر، با توجه به ناهمساني در باروري استانهاي ايران، اعمال سياست هاي يكسان و متمركز براي همه استانها فارغ از شرايط هر استان نتايج كارآمدي به دنبال نخواهد داشت .