بررسي ارتباط سبك زندگي با احساس تنهايي در دانشجويان علوم پزشكي اروميه در سال 1398

پيش‌زمينه و هدف: احساس تنهايي در ميان دانشجويان علوم پزشكي از شيوع بالايي برخوردار است كه مي‌تواند سلامت جسمي، رواني و اجتماعي آنان را تحت تأثير قرار دهد. شناسايي عوامل مرتبط با احساس تنهايي مي‌تواند اطلاعات لازم جهت طراحي مداخلات لازم براي پيشگيري از آن را فراهم آورد. ازاين‌رو اين مطالعه باهدف تعيين ارتباط بين سبك زندگي با احساس تنهايي دانشجويان علوم پزشكي اروميه انجام گرفت.مواد و روش كار: پژوهش حاضر يك مطالعه همبستگي بوده كه در آن 510 نفر از دانشجويان رشته‌هاي مختلف دانشگاه علوم پزشكي اروميه به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي نسبتي در سال 1398 وارد مطالعه شدند. داده هاي موردنياز با استفاده از پرسشنامه مشخصات دموگرافيك و مقياس تجديدنظر شده احساس تنهايي راسل (R-UCLA) و پرسشنامه استاندارد سبك زندگي LSQ) ) گردآوري شدند. سپس داده ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 20 و شاخص‌هاي آماري توصيفي و آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن تحليل شدند.يافته‌ها: شيوع احساس تنهايي متوسط و شديد در اين مطالعه به ترتيب برابر 33.5درصد و 40.3درصد گزارش شد، يافته‌ها نشان داد كه از مجموع 510 نفر موردبررسي در اين مطالعه، 89 درصد آن‌ها سبك زندگي سالم قوي داشتند. همچنين نتيجه آزمون آماري اسپيرمن رو نشان داد كه بين دو متغير سبك زندگي و احساس تنهايي رابطه آماري معني‌دار وجود دارد (r= -0.26, P=0.001).بحث و نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش لزوم توجه به وضعيت احساس تنهايي و سبك زندگي در دانشجويان، شناسايي موقعيت ها و علل تشديد اين احساس در اين گروه سني و تنظيم برنامه هاي مداخله اي به‌منظور كاهش آن را مورد تأكيد قرار مي دهد.