تأثير برنامه آموزشي سبك زندگي سالم به‌صورت مجازي بر كيفيت خواب پرستاران خانم شاغل در مراكز آموزشي و درماني دانشگاه علوم پزشكي اروميه در سال 1401

پيش‌زمينه و هدف: با توجه به اين كه پرستاران اصلي‌ترين عضو در انجام مراقبت مستقيم از بيماران مي‌باشند و عوامل مختلفي منجر به پايين آمدن كيفيت خواب در آنان مي‌شود، لذا براي ارائه هرچه بهتر و موثرتر خدمات مراقبتي نيازمند يك سبك زندگي سالم مي‌باشند. سبك زندگي فاكتورهاي مختلفي را شامل مي‌شود. تا كنون هيچ مطالعه‌اي تأثير هم‌زمان چندين مورد را به‌صورت آموزش مجازي بر كيفيت خواب پرستاران بررسي نكرده است، لذا ما در اين پژوهش قصد داشتيم تا تأثير سه نمونه از اين فاكتورها (بهداشت خواب، تكنيك‌هاي مربوط به آرام سازي پيشرونده عضلاني و ورزش‌هاي هوازي) را بررسي كنيم. پژوهش حاضر باهدف تعيين تأثير آموزش سه نمونه از مداخلات سبك زندگي به‌صورت مجازي بر روي كيفيت خواب پرستاران خانم شاغل در مراكز آموزشي و درماني دانشگاه علوم پزشكي اروميه انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر يك كارآزمايي باليني با طرح پيش- پس‌آزمون بود كه با مشاركت 60 نفر از پرستاران بيمارستان طالقاني و بيمارستان امام خميني شهرستان اروميه انجام گرفت. جامعه مورد مطالعه با روش در دسترس انتخاب شده و به‌طور تصادفي به دو گروه كنترل و آزمون (هر گروه 30 پرستار) تقسيم شدند. پرستاران گروه مداخله محتواي آموزشي مربوط به بهداشت خواب، تكنيك‌هاي مربوط به آرام سازي پيشرونده عضلاني و فيلم‌هاي مربوط به ورزش‌هاي هوازي را به مدت دو ماه در فضاي مجازي دريافت كردند. پرستاران گروه كنترل هيچگونه مداخله‌اي از پژوهشگر دريافت نكردند. پرسشنامه‌هاي كيفيت خواب پيتزبورگ و اطلاعات دموگرافيك قبل و بعد از مداخله تكميل شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آماري توصيفي و استنباطي توسط نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 22 تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: دو گروه قبل از مداخله ازنظر مشخصات دموگرافيك تفاوت آماري معني‌داري نداشتند (p 0.05). ميانگين نمره كل كيفيت خواب پيتزبورگ در گروه كنترل قبل و بعد از مداخله اختلاف معني‌داري نداشت ((p 0.05) ولي در گروه مداخله قبل و بعد از مداخله اختلاف معني‌داري داشت (0/0001=p). ميانگين نمره كل كيفيت خواب پيتزبورگ قبل از مداخله بين دو گروه مداخله و كنترل يكسان بوده است ((p 0.05) ولي بعد از مداخله بين دو گروه مداخله و كنترل يكسان نبوده و ازنظر آماري اختلاف معني‌داري داشته است (0/0001=p). بحث و نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد كه آموزش هم‌زمان بهداشت خواب، تكنيك‌هاي مربوط به آرام سازي پيشرونده عضلاني و ورزش‌هاي هوازي بر افزايش كيفيت خواب پرستاران خانم شاغل در بيمارستان طالقاني و بيمارستان امام خميني شهرستان اروميه مؤثر است. لذا توصيه مي‌شود از برنامه‌هاي آموزش اصلاح سبك زندگي در آموزش مداوم بيمارستان استفاده شود و در پژوهش‌هاي بعدي، تأثير ساير موارد مرتبط با سبك زندگي بر كيفيت خواب پرستاران مورد بررسي قرار گيرد.