عوامل مؤثر بر فرزند آوري در مادران تك‌فرزند و چند فرزند: يك مطالعه مقايسه‌اي

پيش‌زمينه و هدف: ايران ازجمله كشورهايي است كه كاهش شديد باروري را در جهان تجربه كرده است. هدف از مطالعه حاضر تعيين و مقايسه عوامل مؤثر بر فرزندآوري در مادران تك‌فرزند و چند فرزند است. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش توصيفي از نوع مقطعي-مقايسه اي، 200 خانم متأهل داراي پرونده خانوار در مركز بهداشتي درماني به‌صورت تصادفي ساده وارد مطالعه شدند كه در دو گروه قرار گرفتند. گروه اول، مادران داراي يك فرزند بالاي 4 سال بودند كه تصميمي براي بارداري بعدي نداشتند و گروه دوم، مادران داري 2 فرزند و بيشتر را شامل مي‌شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات در اين مطالعه پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه الگوي باروري بود. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 20 و آزمون‌هاي تي مستقل و كاي اسكوئر مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: از 200 مادر كه وارد مطالعه شدند، 97 نفر مادران داراي يك فرزند و 103 نفر مادران داراي دو فرزند و بيشتر بودند. ميانگين سن گروه اول 55/5±47/27 و گروه دوم 65/4±34/32 سال و اختلاف ازنظر آماري معني‌دار بود (000/0=p). مقايسه ميانگين نمره عوامل تأثيرگذار بر باروري در دو گروه نشان داد، بيشترين اختلاف در ميانگين نمره حمايت‌ها و تسهيلات رفاهي دولت، اشتغال مادران، بالابودن هزينه‌ها و مشكلات اقتصادي و مخالفت همسران با فرزندآوري بوده است (000/0=p) بحث و نتيجه‌گيري: طبق نتايج مي‌توان گفت، مسائل اقتصادي ازجمله اولين عوامل تأثيرگذار بر فرزندآوري بوده است. به نظر مي‌رسد صرفاً با تبليغات نمي‌توان در زمينه افزايش فرزندآوري و پيشگيري از نرخ رشد تك‌رقمي قدم برداشت. در اين راستا بايد به عوامل اقتصادي و اجتماعي توجه داشت و شايد حمايت اقتصادي خانواده‌ها در اين زمينه كمك‌كننده باشد