تاثير آموزش ارتباط درماني به روش ايفاي نقش در پرستاران بر اضطراب بيماران قبل از عمل جراحي؛ يك مطالعه نيمه تجربي

پيش‌زمينه و هدف: اضطراب به‌عنوان يك عامل تأثيرگذار بر سلامت بدن در دوره قبل از عمل جراحي سبب كاهش واكنش‌هاي ايمني، افزايش خطر عفونت زخم، افزايش اقامت بيمار در بيمارستان و بالا رفتن هزينه‌هاي درماني مي‌شود. ارتباط درماني يكي از روش‌هاي كاهش اضطراب است كه باعث ايجاد يك رابطه درماني مؤثر مي‌شود. لذا در اين راستا مطالعه‌اي باهدف تعيين تأثير آموزش ارتباط درماني به روش ايفاي نقش به پرستاران بر اضطراب بيماران قبل از عمل جراحي شكم در سال 1399 انجام گرفت. مواد و روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي تعداد 75 نفر از پرستاران شاغل در دو مركز درماني اروميه به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه كنترل و مداخله قرار گرفتند. سپس در گروه مداخله، به پرستاران مهارت‌هاي ارتباطي به روش ايفاي نقش در يك دوره 7 روزه آموزش داده شد ولي در گروه كنترل مداخله‌اي (به‌جز مراقبت‌هاي روتين) صورت نگرفت. در گروه مداخله قبل از مداخله و بعد از اتمام مداخله آزموني با استفاده از پرسشنامه اسپيل برگر، به‌صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون به عمل آمد. جهت ارزيابي نتايج پژوهش، داده‌هاي به دست آمده از واحدهاي پژوهش توسط نرم‌افزار آماري spss 16 و آزمون‌هاي آماري كاي دو و تي تست مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج اختلاف آماري معني‌داري را بين دو گروه كنترل و مداخله قبل از مداخله ازنظر ميانگين نمره اضطراب آشكار (P=0.698) و اضطراب پنهان (P=0.72) نشان نداد. اما پس از آموزش مهارت‌هاي ارتباطي، نتايج اختلاف آماري معني‌داري را بين دو گروه كنترل و مداخله بعد از مداخله ازنظر ميانگين نمره اضطراب آشكار (P=0.006) و اضطراب پنهان (P=0.001) نشان داد. بحث و نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي ارتباطي به روش ايفاي نقش در پرستاران، منجر به برقراري ارتباط درماني بهتر آنان با بيمار، بازگو كردن بهتر نگراني‌ها توسط بيمار و نيز كاهش سطح اضطراب آن‌ها قبل از عمل جراحي شكم مي‌گردد. با توجه به نقش مهارت ارتباطي پرستاران بر كاهش سطح اضطراب در بيماران قبل از جراحي پيشنهاد مي‌شود، مهارت‌هاي ارتباطي با استفاده از روش‌هاي آموزشي اثربخش ازجمله روش ايفاي نقش به پرستاران آموزش داده شود.