تأثير معنا درماني گروهي مبتني بر مكتب فرانكل بر افسردگي بيماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش

پيش‌زمينه و هدف: افسردگي يكي از مشكلات رواني شايع در بيماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش است و مي‌تواند بر كيفيت زندگي و روند بهبودي آن‌ها تأثيرگذار باشد. درمان‌هاي روان‌درماني مختلفي براي كاهش افسردگي در اين بيماران استفاده مي‌شود. اين مطالعه باهدف تعيين تأثير معنادرماني گروهي مبتني بر مكتب فرانكل بر افسردگي بيماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش انجام شد. مواد و روش كار: اين مطالعه يك پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون بود. جامعه پژوهش كليه بيماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش مراجعه‌كننده به بيمارستان اميد شهر اروميه در سال 1401 بودند. از بيماران بستري و سرپايي 50 بيمار مبتلابه سرطان دستگاه گوارش را كه داراي معيارهاي ورود به مطالعه بودند به‌صورت در دسترس وارد مطالعه شدند. سپس بيماران انتخاب‌شده به‌صورت تصادفي در دو گروه كنترل و مداخله قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها در مطالعه حاضر پرسشنامه‌ي جمعيت شناختي و پرسشنامه­ي افسردگي بك بود. تمامي جلسات به‌صورت آنلاين و با استفاده از نرم‌افزار قرار برگزار شد. گروه مداخله به‌طور تصادفي به دو گروه 12 و 13 نفره تقسيم شد. براي افراد هر دو گروه مداخله ۱۰ جلسه و هر جلسه 90-60 دقيقه و به مدت دو هفته معنادرماني گروهي مبتني بر مكتب فرانكل برگزار شد. اعضاي گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله‌اي از طرف محقق دريافت نكردند. پرسشنامه افسردگي بك قبل، 4 و 30 روز پس از پايان مداخله توسط شركت‌كنندگان هر دو گروه تكميل شدند. نتايج با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي 22 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين نمره‌ي افسردگي در گروه مداخله در مقطع اول، دوم و سوم به ترتيب 7.24 ± 22.78، 3.832 ± 10.28 و 3.73 ± 11.17 و در گروه كنترل به ترتيب 7.485 ± 20.37، 6.543 ± 21.42 و 6.67 ± 20.47 بود. با توجه به نتايج حاصل از آزمون تحليل واريانس اندازه‌هاي تكراري اختلاف ميانگين نمره افسردگي در سه مقطع اول، دوم و سوم اندازه‌گيري بين دو گروه مداخله و كنترل معني‌دار بوده است كه نشان‌دهنده تأثير مداخله بر روي ميانگين نمره افسردگي است (0.003=P). بحث و نتيجه‌گيري: اين نتايج نشان مي‌دهد كه معنادرماني مبتني بر مكتب فرانكل مي‌تواند بهبودي در افسردگي بيماران مبتلا به سرطان دستگاه گوارش را تسهيل كند.