مقايسه توانايي استدلال اخلاقي دانشجويان كارشناسي و كارشناسي ارشد پرستاري دانشگاه علوم پزشكي زنجان: يك مطالعه توصيفي – تحليلي

پيش‌زمينه و هدف: با توجه به جايگاه اصول اخلاقي در مشاغلي ازجمله پرستاري كه ارائه‌دهنده خدمات مراقبتي بوده و مرتبط با سلامت بيماران هست، لزوم پرداختن به موضوع توانايي استدلال اخلاقي دانشجويان پرستاري و ارتقاي آن كه منجر به اتخاذ تصميمات اخلاقي در موقعيت‌هاي باليني مي‌شود، آشكار مي‌گردد. ازاين‌رو، مطالعه حاضر باهدف تعيين و مقايسه توانايي استدلال اخلاقي دانشجويان كارشناسي و كارشناسي ارشد پرستاري دانشگاه علوم پزشكي زنجان انجام شد. مواد و روش كار: اين مطالعه يك مطالعه توصيفي – تحليلي بود كه در محيط دانشگاه علوم پزشكي زنجان انجام شد. شركت‌كنندگان شامل 87 نفر از دانشجويان كارشناسي پرستاري و 46 نفر از دانشجويان ارشد پرستاري دانشگاه علوم پزشكي زنجان بودند كه به روش سرشماري انتخاب شدند. داده‌هاي مطالعه با استفاده از پرسشنامه مشخصات دموگرافيك و پرسشنامه آزمون معماي پرستاري ((NDT جمع‌آوري شد. براي تحليل داده‌ها از آمار توصيفي (تعداد، درصد، ميانگين، انحراف معيار و جداول توصيفي) و آمار تحليلي (آزمون تي با نمونه‌هاي مستقل، آناليز واريانس و ضريب همبستگي پيرسون) استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از SPSS ويرايش 16 انجام گرفت.يافته‌ها: ميانگين نمره استدلال اخلاقي دانشجويان كارشناسي ارشد پرستاري 4.1±43.6 و دانشجويان كارشناسي 5.1±40.6 بود و تفاوت معناداري بين استدلال اخلاقي دانشجويان كارشناسي پرستاري و دانشجويان كارشناسي ارشد پرستاري وجود داشت. همچنين، ارتباط معناداري بين مشخصات فردي- اجتماعي و توانايي استدلال اخلاقي دانشجويان پرستاري يافت نشد.نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد كه توانايي استدلال اخلاقي دانشجويان كارشناسي ارشد پرستاري در مقايسه با دانشجويان كارشناسي بالاتر است. يافته نگران‌كننده اين مطالعه آن بود كه دانشجويان پرستاري در حد مناسبي از استدلال اخلاقي قرار نداشتند. متصديان آموزش پرستاري بايستي با ارائه برنامه‌هاي آموزشي مناسب ازجمله برگزاري كارگاه‌هاي اخلاق باليني در محيط‌هاي باليني، كارگاه‌هاي استدلال باليني، بهره‌گيري از تجارب پرستاران مجرب و همچنين، بهره‌گيري از اساتيد برجسته اخلاق، توانايي استدلال اخلاقي دانشجويان پرستاري را در زمينه حل معضلات اخلاقي افزايش دهند.