درمان زخم پاي ديابتي مقاوم به درمان با استفاده از ماگات درماني و دبريدمان جراحي: گزارش يك مورد

پيش‌زمينه و هدف: زخم‌هاي پا در بيماران ديابتي يكي از عوارض شايع ديابت شيرين است كه مي‌تواند منجر به مرگ و آمپوتاسيون شود. مديريت اين زخم­هايكي از چالش‌هاي بسيار مهم براي بيماران و خانواده‌هاي آن‌ها است. در اين مطالعه موردي، بيماري با زخم پاي ديابتي مقاوم به درمان كه با توجه وضعيت جسماني و مالي بيمار از ماگات درماني براي درمان زخم پاي ديابتي مقاوم استفاده شد، گزارش گرديد. معرفي بيمار: گزارش مورد حاضر مربوط به يك مرد ۷۲ ساله با سابقه ۵ ساله ديابت نوع ۲ كنترل نشده شده است. بيمار زخم‌ پاي ديابتي مقاوم به آنتي‌بيوتيك پاشنه پاي چپ خود به اندازه ۱ × ۱ سانتيمتر داشت كه كاملاً گانگرن شده بود. عليرغم مراقبت‌هاي معمول، زخم پاي ديابتي‌ترميم نيافت. بيمار به تيم مديريت زخم ما منتقل شد زخم پاي ديابتي با استفاده از دبريدمان جراحي و درمان با استفاده از ماگات درماني مديريت شد. ده جلسه از درمان با استفاده ازلارو برگزار شد (يك جلسه درماني هر ۴۸ ساعت يك‌بار). پس از سه ماه، زخم‌ پاي ديابتي بيمار بهبود يافت و او در شرايط خوبي ترخيص شد.بحث و نتيجه‌گيري: زخم پاي ديابتي عفوني به دليل مقاومت در برابر درمان و بهبود ضعيف زخم باعث اختلال در فعاليت فيزيكي و كاهش كيفيت زندگي بيمار مي‌شود.. بنابراين، رويكردهاي درماني مؤثر براي مديريت زخم پاي ديابتي لازم است. گزارش مورد حاضر نشان داد كه استفاده از ترميم جراحي و لارو تراپي يك رويكرد ايمن و مؤثر براي تسهيل بهبودي زخم پاي ديابتي است.