بررسي نظري جنبش زندگي، اصلاحات يا لحظه انقلابي (براساس تجربه توليد شده در اعتراضات 1401ايران)

جنبش‌هاي اجتماعي پديده‌هاي فراگيري در دهه اخير بوده‌اند و به واسطه ماهيت شبكه‌اي و متفاوتي كه داشته‌اند لقب جنبش‌هاي اجتماعي جديد را با خود همراه كرده‌اند. مقاله حاضر تلاش كرده‌ است با استعانت از صورتبندي نظري ميگل ابنسور و توصيفات نظري نظريه‌پردازان جنبش‌هاي جديد از اين جنبش‌ها، با ارائه يك تيپ ايده‌آل نظري از انواع كنش‌هاي اعتراضي به عنوان يك ابزار تحليلي، تعريف مشخصي از تمايز بين جنبش‌هاي زندگي / دموكراسي شورشي، با لحظه انقلابي / دموكراسي قيام‌طلبانه و اصلاحات / دموكراسي تضادآميز به دست دهد. براي رسيدن به اين ابزار كارهاي نظري انجام شده درباره جنبش‌ها مرور شده و به لحاظ تجربي از تحليل محتواي متون توليد شده درباره اعتراضات 1401 ايران بهره برده است. در ارائه تمايزهاي نظريِ سه دسته فوق، موضوع ايران در حاشيه قرار گرفته و تمايز نظري اين سه دسته از منظر شاخص‌هايي چون نقطه آغاز، پيام، ماهيت، سازماندهي، سازمان (گروه‌هاي شكل دهنده)، رهبري و نمايندگي، محل‌هاي درگير، ابزار و رسانه و هدف عرضه شده است.