تحليل و بررسي جامعه شناختي خاستگاه هاي سياسي متقدم و متأخر تكوين داعش

تكوينِ سازمان تروريستي داعش به عنوانِ شاخه‌اي متأخر و در عين حال متشدد از جريانِ بنيادگرايي سلفي- جهادي، علاوه بر سويه‌هاي ايدئولوژكي، فقهي و الهياتي، مرهونِ بسترها و خاستگاه‌هايِ سياسيِ متقدم و متأخري است كه به طور خاص از دهه‌هايِ ابتداييِ قرنِ بيستم آغازيد و با شروع قرن بيست و يكم وسعت و ژرفاي فزونتري يافت. هدف اصلي اين مقاله نيز پرداختن به «مهم‌ترين خاستگاه‌هايِ سياسيِ متقدم و متأخر» تشكيلِ داعش با رويكردي جامعه‌شناختي است. در مسير تحقيق سعي شده كه با روشِ تحقيقِ توصيفي، تاريخي و تحليلي و اسنادي- كتابخانه‌اي و همچنين بهره‌گيريِ تركيبي از نظريه‌‌هايِ «اقتدار نابرابر» و «مذهب عليه مذهب»، به تجميع و تحليل يافته‌ها پرداخته شود. در بدنه‌ي اصلي و استنتاج غايي نيز سعي شده كه نقش مهم‌ترين خاستگاه‌هاي سياسي متقدم و متأخر در ظهور داعش تحليل شود؛ خاستگاه‌هايي كه در باديِ امر (و در پيِ جنگ بين الملل اول)، با بر هم زدن توازن قوا و تشديد بي سابقه‌ي توزيع نابرابر اقتدار بين دين اسلام و و اديانِ محورِ استعماريِ غربي-شرقي و تضاد و تعارضِ انبعاث يافته از بطن آن، به نحوي واكنشي به تكوين و تطور جنبش‌هايِ بنيادگرايِ سلفيِ مدرن (به عنوانِ محملي براي تكوين داعش) انجاميد و در وهله‌ي ثاني (از سال‌هاي آغازين قرن بيستم) و با دخالت قدرت‌هاي خارجي با تبديل اقتدار نابرابرِ مذكور به اقتدار نابرابرِ داعش و ساير فرق اسلامي (به طور عام) و داعش و تشيّع (به طور خاص) و تشديد جنگ مذهب عليه مذهب، به تكوين و تقويت اين سازمان و توسعه‌ي آن كمك شاياني كرد.