تحليل گفتمان انتقادي استارتاپ اسنپ با تاكيد بر دو مقوله كار انعطاف پذير و ماده زدايي عصر اقتصاد ديجيتال

مقدمه: با گسترش پلتفرم هاي كسب وكار هاي اينترنتي در ايران، بالا گرفتن معضل و مسئلة كار و اشتغال، ورود كسب وكاري همچون اسنپ در فضاي اقتصاد خرد و كلان ايران، تبديل به مسئله اي قابل تامل شده است. رشد و نفوذ چنين پلتفرمي موجبات بررسي هاي دقيق تر از اين پديدۀ نسبتاً فراگير اجتماعي را ضروري كرده است. هدف:پژوهش حاضر بررسي نسبت دو ادعاي اقتصادعصر ديجيتال يعني كار انعطاف پذيرو ماده زدايي با موقعيت گسترده- ترين بخش مجموعه اسنپ، يعني اسنپ خودرو و نيروي انساني پيش برنده به عنوان كاربر راننده است . با بررسي مقوله كار انعطاف پذير به عنوان يكي از مدعيات جهان شمول در اقتصاد ديجيتال، تلاش شده است تا بازنمايي نقش اين مختصات نوپديد از موقعيت حقوقي كار رانندگان در مجموعه اسنپ شناسايي شود، تا امكان فهم كنش هاي برآمده از آن مقدور گردد. روش شناسي: ابتدا تحليل بستر تاريخي كه در آن بواسطة گسترش نظام دانش ورود اقتصاد ديجيتال در ايران كنوني ممكن شد به اختصارعنوان شده است. سپس مدعاي جهان شمول اقتصاد ديجيتال يعني ماده زدايي، براي فهم گستردگي سرويس اسنپ ارزيابي شده است. جمع آوري داده ها از طريق روش هاي متنوع كيفي با تمركز بر مردم نگاري و خودمردم نگاري و مطالعه اسنادي صورت پذيرفته است. درنهايت در قالب تحليل گفتمان انتقادي، مدعاي كار انعطاف پذير و چارچوب حقوقي متضمن آن تحليل شده است. يافته ها: باز نمايي و كشف لايه هاي پنهان گفتمان انعطاف پذيري يا كنش هاي متبادر از آن درخصوص نيروي كار موسوم به كاربر راننده در قالب گفتمان هاي رسمي و تجاري جاري حول مسئله به عنوان يافته هاي اين پژوهش ارايه شده است.