الگوي ايجاد نگرش مثبت به سبك زندگي ايماني در دانش‌آموزان دورۀ متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف كلي ارائۀ الگوي ايجاد نگرش مثبت به سبك زندگي ايماني در دانش‌آموزان دورۀ متوسطۀ اول انجام شد. پژوهش از حيث هدف، اكتشافي و كاربردي و از حيث گردآوري داده‌‌ها و چارچوب حاكم بر فضاي آن، كيفي محسوب مي‌شود كه برپايه رهيافت نظام‌مند اشتراوس و كوربين در روش داده‌بنياد انجام شد. در زمينۀ مطالعات اسنادي، از امكان حداكثري و در دسترس بودن پژوهش‌ها، مطالعات، مقالات و كتاب‌هاي مرتبط به گونه‌اي هدفمند استفاده شد؛ و از بين صاحب‌‌نظران، متخصصان و صاحبان تجربه در زمينۀ تعليم ‌و تربيت، تعدادي به روش نمونه‌گيري هدفمند، نظري و گلولۀ برفي شناسايي، انتخاب و بر پايۀ قاعدۀ اشباع نظري با عنوان اطلاع‌رسان در اين پژوهش، مشاركت داده شدند. از ابزار مصاحبۀ ‌عميق نيمه‌ساختاريافته استفاده شد. متن مصاحبه‌‌ها طي سه مرحلۀ كدگذاري باز، محوري و انتخابي مورد تجزيه ‌و تحليل قرار گرفتند و مفهوم‌پرداز‌ دلالتي لازم انجام پذيرفت كه در نتيجه، تعداد 406 جملۀ كليدي، 30 خرده‌مقوله‌، 40 بعد يا مقولۀ‌ فرعي و 20 مقولۀ‌ اصلي به ‌دست آمد و الگو ارائه شد. پژوهش حاضر نشان داد كه اگر نگرش افراد نسبت به دين و سبك زندگي ايماني از سنين پايين‌تر به‌ ويژه در دورۀ حساس نوجواني، به ‌گونه‌اي مناسب، ‌مثبت و كارآمد شكل گيرد، احتمال انتخاب اين نوع از سبك زندگي در دوره‌هاي سني بعدي و ميزان پايبندي به آن نيز بالا خواهد بود؛ به همين منظور، شركاي تربيتي در امر تربيت ديني بايستي در برنامه‌ريزي و فعاليت‌ها با آموزش ‌و پرورش همسو و هم‌افزا باشند.