استخراج چارچوب توسعه ديپلماسي علم و فنّاوري (دعف) با كشور‌هاي هدف مبتني بر دلالت‌‌پژوهي قرآن‌كريم

تعامل با كشور‌هاي جهان همواره يكي از دغدغه‌هاي نظام مقدس جمهوري اسلامي بوده است. دستگاه ديپلماسي كشور در راستاي صيانت از كليت نظام از يك‌سو و بهره‌مند‌كردن كشور از مزاياي حضور در ميادين بين‌المللي از سوي ديگر گام برداشته است. نگاه‌هاي سياسيون ايراني در عرصه‌هاي بين‌المللي بر روابط صرفاً ديپلماتيك تمركز داشته است. در عين حال، ظرفيت‌هايي كه علم و فنّاوري در اين مراودات بين‌المللي مي‌تواند داشته باشد، در مذاكرات هسته‌اي خود را به وضوح نشان داد. امروزه مشخص شده است كه قابليت‌هاي فراواني در علم و فنّاوري براي توسعه سياسي و برعكس وجود دارد و حتي مي‌تواند به‌عنوان موضوع مستقلي در تعاملات بين‌المللي با ساير كشور‌ها مورد توجه قرار گيرد. با شروع به‌كار دولت يازدهم، از همان بدو مذاكرات، نحوه تعامل با 5+1 يا 3+3 مهم‌ترين موضوع مورد توجه سياسيون مختلف كشور بوده است. خروج آمريكا از برجام در سال 1397، ضرورت توجه عميق‌تر به اين مهم را بيش از پيش مشخص نمود. اين پژوهش كوشيده است با تكيه بر دلالت‌هاي قرآن‌كريم با روش دلالت‌پژوهي، چارچوب و راهبرد‌هاي تعامل با كشور‌هاي مختلف را در توسعه ديپلماسي علم و فنّاوري ارائه نمايد. طبقه‌بندي انواع كشور‌ها بر مبناي ايمان آن كشور در سطوح 9گانه و در سه دسته كشور‌هاي مستضعف، هم‌سطح و ابرقدرت، چارچوب توسعه روابط را نشان داده است.