تجربه زيسته مادران تحصيل‌ كرده دين ‌مدار از كنشگري اجتماعي

برقراري تعادل بين نقش ‌هاي خانوادگي و اجتماعي، براي مادران تحصيل‌كرده ديندار، مسئله‌اي جدي است كه فراتر از چالش‌هاي نظري، پيچيدگي‌ها و دشواري‌هاي عملي را در پي دارد، هدف پژوهش حاضر كشف پاسخ‌هايي كاربردي پيرامون چگونگي ايجاد توازن بين نقش‌هاي خانوادگي و كنشگري‌هاي اجتماعي است. تأكيدات اخير بر خطر پيري جمعيت و الزام به فرزندآوري بيشتر در ميان قشر مذكور، بر ضرورت اين تحقيق مي‌افزايد. بدين ترتيب با اتخاذ رويكرد كيفي، با بيست وشش نفر از بانوان متولد دهه شصت كه علاوه بر نقش‌هاي مادري و همسري، كنشگري اجتماعي قابل توجهي داشتند، مصاحبه عميق صورت گرفت و از روش تحليل مضمون، براي تحليل داده‌ها استفاده شد. در بخش يافته‌ها، عوامل تنظيم‌كننده نقش‌ها در 4 شبكه مضمون كشف شده شامل عوامل فردي تنظيم كننده نقش‌ها، راهبرد‌هاي زمينه‌اي، راهبرد‌هاي موقعيتي و راهبرد‌هاي حمايتي سازمان يافته است، در نهايت، الگوي مفهومي تنظيم نقش‌ها ترسيم شد كه مهم‌ترين مزيت آن، انطباق‌پذيري با مختصات زندگي افراد و سياليت آن است.