الگوي انگيزش فرزندآوري مبتني بر تجارب زيسته خانواده‌هاي داراي حداقل يك فرزند

نتايج مطالعات جمعيت‌شناختي حاكي از كاهش تمايل زوجين براي فرزندآوري است. اين پديده منجر به كاهش جمعيت مي‌شود كه آسيب‌هاي جبران ناپذيري براي آينده كشور به دنبال دارد. به‌همين دليل هدف اين پژوهش، تدوين الگوي انگيزش فرزندآوري مبتني بر تجارب زيسته خانواده‌هاي تك فرزند و بيشتر از دو فرزند است. روش پژوهش در زمره پژوهش‌هاي كيفي قرار دارد و از نوع پديدارشناسي توصيفي است. شركت‌كنندگان در اين پژوهش 32 زوج را شامل مي‌شود كه به روش نمونه‌گيري هدفمند از خانواده‌هاي داراي حداقل يك فرزند شهر مريوان در سال 1400 انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش، از روش مصاحبه نيمه‌ساختاريافته استفاده شد و روش 7 مرحله‌اي كلايزي، جهت تحليل داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد الگوي انگيزش فرزندآوري شامل ارزش‌ها، نگرش، نياز، تقويت و شايستگي مربوط به زوجين است.