مطالعه تاثير روان‌درماني گروهي با رويكرد يكپارچه توحيدي بر افسردگي زنان

افسردگي يك بيماري شايع رواني است و در زنان بيش از مردان شيوع دارد. هدف پژوهش حاضر، تعيين ميزان اثربخشي الگوي روان‌درماني يكپارچه توحيدي بر افسردگي زنان بود. طرح پژوهش از نوع شبه آزمايشي با پيش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه كنترل بود. از ميان زنان مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر كرمان در سال 1400، سي نفر انتخاب و با گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. اعضاي گروه آزمايش، طي12جلسه تحت گروه درماني با رويكرد يكپارچه توحيدي قرارگرفتند. ابزار گردآوري، پرسشنامه‌ افسردگي بك بود كه پيش از شروع گروه درماني و يك هفته پس از پايان جلسات گروه درماني بر روي هر دو گروه اجرا شد. نتايج تحليل كواريانس تك متغيري داده‌ها نشان داد ميزان افسردگي گروه آزمايشي پس از انجام مداخله درماني به‌طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود (8.5=F و 0.006=p). همچنين شاخص اثر (مجذور اتا) حاكي از آن است كه 19درصد واريانس افسردگي در گروه آزمايش به وسيله متغير مستقل يعني گروه درماني يكپارچه توحيدي تبيين مي‌شود. بنابراين، مراكز مشاوره و روان‌درماني مي‌توانند از اين روش براي درمان افسردگي زنان استفاده نمايند.