تأثير دما در ازدياد برداشت نفت از محيط متخلخل دوبعدي حين تزريق سيال بسپاري پلي‌ آكريل‌آميد

تزريق آب داغ همواره يكي از سازوكارهاي رايج در افزايش ميزان بازيابي نفت از مخازن است؛ اما امروزه از روش‌هاي نوين ازدياد برداشت براي بازيافت نفت استفاده مي‌شود كه يكي از اين روش‌ها، سيلاب‌زني محلول‌هاي بسپاري درون مخازن است. هدف از اين تحقيق، بررسي فرايند بهبود بازيافت نفت گران‌رو با تزريق آب مقطر و محلول بسپاري پلي‌آكريل‌آميد از يك محيط متخلخل دو بعدي به‌صورت تجربي است. براي مطالعۀ الگوهاي جريان حين تزريق سيال پايه و محلول بسپاري، تزريق سيالات جابه‌جاكننده در دبي ثابت 4mL/min انجام گرفت. هم‌چنين، براي بررسي اثر دماي سيال تزريقي در جابه‌جايي سيال- سيال و بهبود بازده بازيابي نفت، سيالات جابه‌جاكننده در دما­هاي 25 و 90 درجه سلسيوس تزريق شدند. نتايج مطالعۀ حاضر نشان داد كه با افزودن پلي‌آكريل‌آميد به آب، گران‌روي سيال جابه‌جاكننده به‌ميزان قابل توجهي افزايش پيدا كرده كه منجربه افزايش عدد مويينگي شده و اين امر سبب بهبود بازيافت نفت تا 65/2% هنگام تزريق محلول پلي‌آكريل‌آميد 5000 پي‌پي‌ام در دماي محيط مي شود. هم‌چنين، افزايش دما با كاهش نسبت تحرك‌پذيري سيالات جابه‌جاشونده و جابه‌جاكننده، ميزان برداشت نفت با تزريق محلول بسپاري 5000 پي‌پي‌ام تا 66/4% افزايش پيدا مي كند كه اين مقدار، بيشترين ميزان بازيافت نفت پايه با تزريق سيالات جابه‌جاكننده در مطالعۀ حاضر است.