شناسايي و تحليل عوامل اثرگذار بر مرجعيت رشته ها به منظور دستيابي به مرجعيت علمي دانشگاه ها (مورد مطالعه: دانشگاه علامه طباطبايي)

دستيابي به مرجعيت علمي يكي از اهداف اساسي نهادهاي علمي كشور است. با توجه به جايگاه ايران در توليد علم در منطقه و جهان، شناسايي عوامل مؤثر در مرجعيت علمي، در ارزيابي وضعيت فعلي دانشگاه‌ها كمك به‌سزايي خواهد كرد. يكي از اركان اصلي در دستيابي به مرجعيت علمي، رشته‌هاي دانشگاهي هستند. از‌ اين ‌رو براي دستيابي به مرجعيت علمي، رشته‌هاي دانشگاهي مرجع حائز اهميت‌اند. يكي از اهداف اصلي دانشگاه علامه طباطبايي، دستيابي به مرجعيت علمي در حوزه‌ علوم انساني است. لذا در اين پژوهش، هدف اصلي شناسايي عوامل اثرگذار بر مرجعيت رشته‌ها به ‌منظور دستيابي دانشگاه علامه طباطبايي به مرجعيت علمي است. بدين منظور، پس از بررسي ادبيات و مصاحبه با خبرگان دانشگاهي شاخص‌هاي اثرگذار از طريق تحليل مضمون و پياده‌سازي نتايج در نرم‌افزار Maxqda احصا شدند و سپس به كمك نرم‌افزار Smart PLS تحليل عاملي تأييدي انجام شد و مؤلفه‌هاي نهايي تحليل شد. بررسي نتايج اين پژوهش نشان داد كه مؤلفه‌هاي اصلي اثرگذار بر مرجعيت علمي رشته‌ها عبارت‌اند از: بومي‌سازي/ اسلامي‌سازي، كاربردي‌سازي، هويت رشته، زيرساخت فنّاورانه، فعاليت‌هاي ترويجي، جذابيت رشته، تعاملات بين‌المللي، به‌كارگيري اساتيد برجسته و به‌روز، تأثيرگذاري رشته در حوزه‌ اجتماعي، مسئله‌محوري، نخبه‌پروري. مؤلفه‌هاي شناسايي و تأييدشده در اين پژوهش مي‌تواند در ارزيابي رشته‌هاي دانشگاهي با هدف دستيابي به مرجعيت علمي كمك به‌سزايي كند و رشته‌هايي‌ را كه امتياز بيشتري از اين شاخص‌ها كسب كنند مي‌توان رشته‌هاي مرجعيت‌ساز ناميد.