تحليل لايه‌اي موانع نيل به مرجعيت علمي در سطوح فردي، سازماني و موضوعي در علوم پزشكي

هدف از مطالعه حاضر، بررسي تحليل لايه‌ايي موانع موجود در راه دستيابي به مرجعيت علمي در سطوح مختلف فردي، سازماني و موضوعي در علوم پزشكي مي‌باشد.روش‌كار: مطالعه حاضر يك مطالعه كيفي از نوع تحليل محتوا است كه داده‌هاي آن از تلفيق يافته‌هاي مرور مطالعات مرتبط، مصاحبه با خبرگان و داده‌هاي جلسات بحث گروهي، بدست آمده‌اند. با استفاده از استراتژي جستجوي مدون، مطالعات مرتبط با موانع نيل به مرجعيت علمي در ايران در بانك‌هاي اطلاعاتي مانند SID، PubMed و اسكوپوس بازيابي شدند و سپس محتواي آنها در كنار محتواي مصاحبه‌ها و جلسات بحث گروهي، به روش تحليل چارچوبي با استفاده از چارچوب تحليل لايه‌اي علت‌ها (CLA) تحليل شدند.يافته‌ها: يافته‌هاي اين مطالعه موانع مرجعيت علمي را به صورت لايه‌ايي و در چهار سطح مورد بررسي قرار داد. در سطح مشهود (ليتاني)، موضوعاتي مشهود و ايراداتي مانند كمبود امكانات و نيروي انساني كه در نگاه اول به چشم مي‌آيد بررسي شدند، در سطح ساختاري، ايرادات و اشكالاتي كه در ساختارهاي سخت (تشكيلات) و يا ساختارهاي نرم (قوانين و مقرارت) وجود دارد مانند اشكال در شايسته‌سالاري و يا اشكالات دست و پاگير قوانين و مقررات بررسي شدند. در سطح فرهنگي، اشكالات و ايرادات زيربنايي كه به صورت مخفي در تك‌تك افراد جامعه وجود دارد و باعث بروز اشكالات در لايه‌هاي بالاتر مي‌شود مورد بررسي قرار گرفت از جمله ضعيف بودن روحيه كار جمعي، اعتقاد ناكافي به اصول مديريت مشاركتي و قانون‌‏گريزي و نهايت در سطح چهارم باورها و ارزش‌هاي زيربنايي، اشكالات اساسي و بسيار مخفي مانند خودكوچك‌بيني و نگاه به بيرون داشتن و باور به برتريت فرد بر جمع كه منجر به بروز ايرادات و اشكالات فرهنگي در سطوح بالاتر مي‌شود بررسي شد.نتيجه‌گيري: شناسايي موانع موجود بر سر راه مرجعيت علمي نقش بسزايي در تدوين يك نقشه راه جامع در اين راستا خواهد داشت. لذا اصلاح ارزش ها و باورهاي نهادينه شده در سطح جامعه و دانشگاه ها همراه با اصلاحاتي در قوانين و مقررات، تشكيلات و تأمين منابع باعث تغييرات منسجم و هماهنگ در سطوح مختلف براي برداشتن گام هاي مؤثر به سمت مرجعيت علمي در كشور خواهد داشت.