ارائه گزينه‏ هاي راهبردي براي دستيابي به مرجعيت علمي و فناوري ايران (مبتني بر چارچوب انتگرال آينده ‏ها)

مطالعات پيشين و مراجعه به آرا و نظرات صاحب نظران و سرآمدان علمي كشور، ضرورت تدوين يك نقشه جامع و دقيق براي تحقق هدف مرجعيت علمي و فناوري به منظور نيل به اقتدار علمي و امنيتي، توسعه اقتصادي اجتماعي و بالندگي تمدن نوين ايراني اسلامي را تأييد مي‏كند. در پژوهش حاضر با الهام از روش‏شناسي تدوين نقشه راهبرد، مبتني بر چارچوب انتگرال آينده‏ها و بر اساس يافته ‏هاي حاصل از تحليل مضمون 64 مورد از مستندات مرتبط، چهار گزينه‏ راهبردي (شامل فرايندها و زيرساخت‏هاي لازم براي هر گزينه  براي دستيابي به مرجعيت علمي و فناوري ايران ترسيم و با اخذ نظر خبرگان در قالب مصاحبه متمركز گروهي اصلاح و تدقيق شد. اين گزينه‏ها عبارتند از (1) تقويت مراكز مطالعات بنيادين و تمدن‌ساز با حمايت ويژه از مراكز تعالي و قطب‌هاي علمي و تسهيل حضور پژوهشگران برجسته در مجامع علمي با تمركز بر علوم پايه و علوم انساني، (2) توزيع منابع با رويكرد آمايشي به منظور تربيت حداكثري پژوهشگران، (3) نقش‌آفريني بين‌المللي از طريق توسعه مراكز مأموريت‌گرا به منظور اقتدار سياسي و بازدارندگي و امنيت عمومي، (4) و گام برداشتن در مسير دانش‌بنياني اقتصاد و رفع مسائل و چالش‏هاي ملي از طريق شبكه‌سازي شركت‌هاي بزرگ و كوچك و نقش‏آفريني در زنجيره ارزش جهاني. اين گزينه ‏هاي راهبردي در هر افق زماني و متناسب با حوزه‏ها يا رشته‏هاي مختلف علمي و با توجه به ظرفيت‏هاي كشور در آنها مي‏توانند مورد توجه سياستگذاران قرار گيرند. به عبارت ديگر، از انتخاب و تجويز يك گزينه راهبردي واحد براي دستيابي به مرجعيت علمي و فناوري پرهيز شده و متناسب با معيارهاي پيش‏گفته، وزن هريك از گزينه ‏هاي چهارگانه در سياست‏هاي كلان كشور و سهم آنها از مصرف منابع موجود تغيير خواهد كرد.