مدل يابي عوامل پوياي موثر بر رشد حركات ظريف اطفال 12-9 ماه با استفاده از مدل معادلات ساختاري

مقدمه: بررسي عوامل موثر بر رشد حركتي از جهت شناسايي دلايل تاخير رشد حركتي به والدين و كاردرمانگرها در مسير پيشبرد درمان اطفال بسيار مهم مي باشد، هدف از تحقيق حاضر بررسي عوامل پوياي موثر بر حركات ظريف كودكان 12-9 ماه بوده است. روش: بدين منظور 283 كودك مورد غربالگري قرار گرفتند، مقياس مورد استفاده شامل فراهم سازهِ محيط خانه براي تكامل حركت اطفال،دلبستگي والدين پس از زايمان، پرسشنامه فرصت هاي محيطي، پرسشنامه فعاليت بدني عادتي بك، پرسشنامه سلامت عمومي بود. عوامل موثر بر رشد حركات ظريف در سه بخش عوامل فردي، عوامل مادر و عوامل محيطي كودك دسته بندي شدند. يافته ها: نتايج معادلات ساختاري نشان داد با توجه به شاخص هاي برازش گزارش شده، مدل مفهومي اين پژوهش داراي سطح برازش قابل قبولي نمي باشد، در ادامه نتايج رگرسيون نشان داد كه در قسمت عوامل مادر هيچ يك از عوامل سهم معناداري در پيش بيني حركات ظريف نداشتند، رگرسيون خطي در قسمت عوامل فردي نشان داد كه سن با ضريب اثر 0/15- و انگيزش با ضريب اثر 0/14 و در قسمت عوامل محيطي، تعداد خواهر-برادر با ضريب اثر 0/17- و تشويق والدين با ضريب اثر 0/17 حركات ظريف  را پيش بيني كردند. نتيجه گيري: متغيرهاي پيش بين حاضر، قدرت پيش بين ضعيفي داشتند در نتيجه تحقيقات بيشتري لازم هست تا عوامل پيش بين قوي تري براي رشد حركتي مشخص شود