تاثير خودشفابخشي بر شفقت خود، عزت‌نفس و پرخاشگري نوجوانان دختر بدسرپرست

مقدمه : هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير آموزش خودشفابخشي بر شفقت خود، عزت‌نفس و پرخاشگري نوجوانان دختر بدسرپرست بود. روش كار: روش پژوهش به شيوه‌ي نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون-پيگيري با گروه كنترل اجرا شد. جامعه‌ي آماري پژوهش شامل دختران نوجوانان بدسرپرست شهر اصفهان بود كه به منظور اجراي پژوهش، از طريق فراخوان عمومي در مراكز مشاوره ۴۰ نفر كه تمايل به شركت در طرح را داشتند به صورت در دسترس انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) گمارده شدند. پرسشنامه‌هاي شفقت خود ريس، پامير، نف و ون‌گاچت (2011)، عزت‌نفس كوپراسميت (۱۹۶۷) و پرخاشگري آيزينك و گلين ويلسون (۲۰۱۱) به‌عنوان پيش آزمون اجرا و سپس گروه آزمايش تحت ۱۴ جلسه (به صورت هفته‌اي يك جلسه ۳۰ دقيقه‌اي) آموزش خودشفابخشي قرار گرفتند و پس از اتمام آموزش پس‌آزمون و پس از يك ماه پيگيري، براي هر دو گروه اجرا شد.يافته ها : براي تحليل نتايج از آزمون تحليل واريانس مكرر استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش خودشفابخشي در افزايش شفقت خود و عزت‌نفس و كاهش رفتارهاي پرخاشگرانه شركت‌كنندگان تأثير معناداري داشته است (0/05 p). نتيجه‌گيري: بنابر نتايج تحقيق انجام شده مي‌توان روش آموزشي خودشفابخشي را بعنوان يكي از رويكردهاي جديد مثبت گرا جهت افزايش سلامت روانشناختي دختران نوجوان بدسرپرست با اثرات نسبتا پايدار، براي افزايش مهارت‌هاي خود مراقبتي به كاربرد.