تاثير باليدگي زيستي و وضعيت اجتماعي اقتصادي بر انعطاف پذيري شناختي و شايستگي حركتي ادراك شده كودكان شهر تهران

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير باليدگي جسماني و وضعيت اجتماعي و اقتصادي بر انعطاف پذيري شناختي و شايستگي حركتي ادراك شده در كودكان 10تا۱۲ سال شهر تهران انجام شد. روش : روش مطالعه علي-مقايسه اي بود. براساس جدول مورگان ۴۰۰ دانش آموز دبستاني در رده سني 10 تا 12 سال شهر تهران (نيمسال دوم  تحصيلي 1400) بصورت خوشه اي تصادفي انتخاب شدند. براي سنجش باليدگي زيستي از روش خميس- روشه، سنجش وضعيت اجتماعي- اقتصادي از پرسشنامه وضعيت اجتماعي اقتصاديSES ؛ سنجش مهارت هاي شناختي از پرسشنامه انعطاف پذيري شناختي و براي سنجش مهارت هاي حركتي كودكان از پرسشنامه شايستگي حركتي ادراك شده در دوران كودكي استفاده گرديد. داده ها با استفاده از تحليل واريانس چندمتغيره (MANOVA) و ضريب همبستگي پيرسون تحليل شد. يافته ها : وضعيت اجتماعي اقتصادي و باليدگي زيستي بر هر يك از متغيرهاي شايستگي حركتي ادراك شده ( 0/001=p) و بر متغيرهاي انعطاف پذيري شناختي  اثر دارد ( 0/021=p). كودكاني كه در سطح  باليدگي جسماني زودرس و نرمال مي باشند و همچنين كودكاني كه از وضعيت اجتماعي اقتصادي بهتري بهره مند هستند، در متغيرهاي انعطاف پذيري شناختي ( 0/016=p) و شايستگي حركتي ادراك شده ( 0/011=p) بهتر از كودكان با وضعيت باليدگي زيستي ديررس و وضعيت اجتماعي اقتصادي پايين، بودند. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد بين باليدگي زيستي با انعطاف پذيري شناختي و شايستگي حركتي ادراك شده و همچنين بين وضعيت اجتماعي اقتصادي با انعطاف پذيري شناختي و شايستگي حركتي ادراك شده ارتباط معنادار وجود دارد ( 0/001=p) و بالا بودن وضعيت اجتماعي اقتصادي در كودكان با باليدگي زودرس منجر به افزايش انعطاف پذيري شناختي و شايستگي حركتي ادراك شده، مي شود. نتيجه گيري: سطح باليدگي زيستي زودرس و وضعيت اجتماعي اقتصادي بالا منجر به افزايش شايستگي حركتي ادراك شده و انعطاف پذيري شناختي كودكان شده است.