موانع عدم استفاده پرستاران از ابزارهاي سنجش درد در نوزادان بستري در بخش هاي مراقبت ويژه نوزادان

مقدمه: سنجش ميزان درد در نوزادان، باعث مديريت صحيح درد و در نهايت بهبود فرايند درمان مي گردد. اما با وجود پيشرفت هاي چشمگير در مراقبت از نوزادان، همچنان موانعي در سنجش و مداخلات مرتبط با درد در نوزادان بستري وجود دارد. هدف از اين مطالعه تعيين موانع ارزيابي و سنجش درد توسط پرستاران شاغل در بخش هاي مراقبت ويژه نوزادان، مي باشد. روش: اين مطالعه بصورت كيفي و با روش تحليل محتواي قراردادي، از بهمن 1401 تا شهريور 1402 انجام شد. نمونه گيري به روش هدفمند انجام شد. 14 پرستار شاغل در بخش هاي مراقبت ويژه نوزادان بيمارستان هاي تهران و كرج، كه سابقه كار بيشتر از 6 ماه داشته و تمايل به همكاري داشتند، وارد مطالعه شدند. مصاحبه هاي عميق و نيمه ساختار يافته جهت جمع آوري داده ها انجام شد. تحليل داده هاي كيفي با استفاده از نرم افزار MAXQDA نسخه 2016 انجام شد.يافته ها: نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده ها منجر به پيدايش چهار طبقه اصلي باركاري بالا ، جو ناهمسو ، مراقبت بدون روح و كمبود آگاهي و ده زيرطبقه گرديد، كه از موانع سنجش درد در نوزادان بودند. نتيجه گيري: در اين مطالعه نداشتن آگاهي و شناخت ابزارهاي اندازه گيري درد نوزادان، مشغله زياد پرستاران، كمبود وقت، مستند سازي بيش از حد و عدم تناسب نيرو با تعداد نوزادان بعنوان مهمترين موانع ارزيابي درد نوزادان ياد شد. محققان مي توانند بر اساس يافته هاي اين مطالعه، مداخلات هدفمند، برنامه هاي آموزشي جامع و دستورالعمل هاي روشني را در جهت بهبود كيفيت مراقبت هاي نوزادان، ارائه دهند.