اثربخشي آموزش گروهي درمان معنوي خداسو بر احساس گناه و نشخوار فكري در دختران نوجوان

مقدمه: مديريت هيجانها در دروان نوجواني از اهميت ويژه برخودار است. هيجانها منفي و مخربي را مي توان از طريق درمانهاي روان شناختي كاهش داد و هيجانهاي مثبتي را جايگزين كرد. هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي درمان معنوي خداسو به شيوه گروهي بر احساس گناه و نشخوار فكري دختران نوجوان بود.روش كار: روش پژوهش حاضر نيمه‌تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش، شامل تمامي شاگردان مدارس دخترانه پايه نهم واقع در منطقه 1 شهرداري شهر تهران در سال 1402 بودند. شركت كنندگان در پژوهش، با روش نمونه گيري تصادفي ساده بود و با استفاده از فهرست دانش آموزان انتخاب شدند. در نهايت 30 دانش‌آموز به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. داده ها از طريق پرسشنامه مقياس احساس گناه توسط آيزنك در سال (2007) و مقياس نشخوار فكري توسط هوكسما و مارو (1991) جمع آوري شدند. سپس گروه آزمايش پانزده جلسه 90 دقيقه‌اي (هفته‌اي يك بار) و به مدت 4 ماه آموزش درمان معنوي خداسو دريافت كردند و پس از آن هر دو گروه مورد پس آزمون قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس دو متغيره استفاده شد و با نرم افزار SPSS نسخه 27 تحليل شدند. يافته ها : نتايج نشان داد كه آموزش درمان معنوي خداسو توانست احساس گناه (P 0.05) و نشخوار فكري را در گروه آزمايش كاهش بدهد (P 0.05). اين تغييرات در گروه كنترل مشاهده نشد. نتيجه گيري: مداخله رواني- معنوي خداسو مي‌تواند به مديريت مثبت ترهيجانها در دختران نوجوان منجر شود و با معنابخشي به عمل فرد با چهار مؤلفه ارزش، هدف، انگيزه و توانمندي، توحيديافتگي به كاهش نشخوار فكري و احساس گناه منجر بشود. كاربرد اين رويكرد به صورت گروهي در مدارس و مراكز آموزشي مي تواند به بهزيستي روان شناختي نوجوانان كمك كند.