اثربخشي آموزش هوش اخلاقي بر رشد اجتماعي و سلامت روان‌شناختي دانش‌آموزان

زمينه و هدف: آينده هر جامعه به رشد اجتماعي و سلامت دانش‌آموزان آن وابسته است و جامعه‌اي پايدار خواهد ماند كه در حفظ، نگهداري و تربيت كودكانش موفق عمل نمايد، بنابراين مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش هوش اخلاقي بر رشد اجتماعي و سلامت روان‌شناختي دانش‌آموزان انجام شد.روش: پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه‌ پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان دختر پايه ششم ناحيه يك كرج در سال تحصيلي 02-1401 بودند كه 30 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه رشد اجتماعي وايتمن (Whitman) (1990 م.) و مقياس سلامت روان‌شناختي سازمان جهاني بهداشت (2000 م.) بودند. گروه آزمايش آموزش مؤلفه‌هاي هوش اخلاقي را در هشت جلسه‌ 60 دقيقه‌اي در هفته‌اي يك ‌بار دريافت كردند، اما گروه گواه نيز مداخله‌اي دريافت نكرد. جهت تحليل داده‌ها از ميانگين و انحراف معيار و روش تحليل كوواريانس چندمتغيره با كمك نرم‌افزار SPSS 24 استفاده شد.ملاحظات اخلاقي: در اين پژوهش حفظ اصالت متون، صداقت و امانتداري رعايت شده و مشاركت‌كنندگان با آگاهي از اهداف پژوهش به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه با كنترل اثر پيش‌آزمون بين ميانگين رشد اجتماعي و سلامت روان‌شناختي پس‌آزمون گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري وجود داشت (0.01 P).نتيجه‌گيري: آموزش هوش اخلاقي در افزايش رشد اجتماعي و سلامت روان‌شناختي دانش‌آموزان اثربخش بوده و مي‌تواند قابل كاربست توسط روان‌شناسان و مشاوران مدارس باشد.