الگوي ساختاري خودشيفتگي بزرگ‌منشانه و خودشيفتگي آسيب‌پذير بر اساس آگاهي از تن‌شئ‌انگاري و سرمايه‌هاي روان‌شناختي با ميانجيگري عزت نفس در زنان و مردان

زمينه و هدف: هدف از پژوهش حاضر طراحي الگوي ساختاري خودشيفتگي بزرگ‌منشانه و خودشيفتگي آسيب‌پذير بر اساس آگاهي از تن‌شئ‌انگاري و سرمايه‌هاي روان‌شناختي با ميانجيگري عزت نفس در زنان و مردان بود.روش: پژوهش حاضر به روش توصيفي ـ همبستگي از نوع معادلات ساختاري انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش شامل همه زنان و مردان بالاي 18 سال شهر اهواز بود و به روش نمونه‌گيري در دسترس از طريق شبكه‌هاي اجتماعي 309 تن از آنان انتخاب شدند و مورد آزمون قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه جمعيت‌شناختي، سياهه خودشيفتگي مرضي (PNI)، مقياس آگاهي از تن‌شئ‌انگاري (OBC)، مقياس سرمايه‌هاي روان‌شناختي لوتانز (LPCS) و مقياس عزت نفس روزنبرگ (RSES) بود. تحليل داده‌ها با استفاده از SPSS 24 و AMOS 24 صورت گرفت. ملاحظات اخلاقي: در پژوهش حاضر اصول اخلاقي، از جمله رازداري و محرمانه‌ماندن اطلاعات، رعايت شده و هيچ‌گونه آسيب احتمالي براي آزمودني‌ها نداشته است.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد آگاهي از تن‌شئ‌انگاري با خودشيفتگي بزرگ‌منشانه و خودشيفتگي آسيب‌پذير در زنان معنادار، اما در مردان معنادار نشد و آگاهي از تن‌شئ‌انگاري و سرمايه‌هاي روان‌شناختي با عزت نفس در زنان و مردان معنادار شد. سرمايه‌هاي روان‌شناختي با خودشيفتگي بزرگ‌منشانه و خودشيفتگي آسيب‌پذير در مردان معنادار، اما در زنان تنها مسير سرمايه‌هاي روان‌شناختي با خودشيفتگي آسيب‌پذير معنادار شد (P 0/01). در بين مسيرهاي غير مستقيم عزت نفس به طور معنا‌داري مي‌تواند همبستگي آگاهي از تن‌شئ‌انگاري و سرمايه‌هاي روان‌شناختي با خودشيفتگي بزرگ‌منشانه و خودشيفتگي آسيب‌پذير در مردان را ميانجي كند، اما در زنان تنها مسير غير مستقيم عزت نفس به خودشيفتگي آسيب‌پذير معنادار شد.نتيجه‌گيري: جنسيت اثر علي عزت نفس بر خودشيفتگي آسيب‌‌پذير را به طور معني‌‌داري تعديل كرد، بدين صورت كه عزت نفس در مردان اثر علي نيرومندتري بر خودشيفتگي آسيب‌‌پذير دارد. اين نتايج مي‌تواند براي متخصصان باليني و روان‌پزشكان در درمان اختلال شخصيت خودشيفته و اختلالات مرتبط به تصوير بدن تلويحات كاربردي داشته باشد. با امعان نظر به اينكه تن‌شئ‌انگاري مي تواند منجر به خودشيفتگي و كاهش عزت نفس در افراد شود لذا پيشنهاد مي‌شود كه روان‌شناسان و متخصصان در حوزه سلامت به نقش و روابط موجود بين اين متغيرها توجه داشته باشند.