بي‌اشتياقي اخلاقي و اضطراب كرونا در پيش‌بيني اهمال ‌كاري شغلي با ميانجي‌ گري سرسختي روان‌شناختي

زمينه و هدف: اهمال‌كاري عاملي است كه بر نگرش و رفتار كاري افراد تأثير مي‌گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش بي‌اشتياقي اخلاقي و اضطراب كرونا در پيش‌بيني اهمال‌كاري شغلي با ميانجي‌گري سرسختي روان‌شناختي انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي (معادلات ساختاري) بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه كاركنان دانشگاه محقق اردبيلي در سال 1400 تشكيل داد. از اين جامعه نمونه‌اي به حجم 160 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب و به پرسشنامه‌هاي اهمال‌كاري شغلي، سرسختي روان‌شناختي، بي‌اشتياقي اخلاقي و اضطراب كرونا پاسخ دادند. به منظور تجزيه‌ و تحليل داده‌هاي گردآوري‌شده از نرم‌افزارهاي SPSS 25 و Lisrel 8.8 استفاده شد. ملاحظات اخلاقي: محرمانه‌بودن پرسشنامه‌ها، رضايت آگاهانه شركت‌كنندگان در پژوهش و اختيار خروج از آن رعايت شده است.يافته‌ها: نتايج نشان داد بي‌اشتياقي اخلاقي و اضطراب كرونا بر اهمال‌كاري شغلي اثر مستقيم و معني‌داري دارد. همچنين اثر غير مستقيم بي‌اشتياقي اخلاقي و اضطراب كرونا با ميانجي‌گري سرسختي روان‌شناختي تأييد شد.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي به دست‌آمده به مشاوران و روان‌شناسان، برگزاري كارگاه‌هاي آموزشي مبني بر آموزش مقابله با بي‌اشتياقي اخلاقي، مديريت استرس و اضطراب جهت كاهش اهمال‌كاري توصيه مي‌گردد.