تبيين مؤلفه‌هاي مؤثر بر حكمروايي اجتماعي آب با رويكرد اخلاق زيستي

زمينه و هدف: امروزه، ظهور گفتمان اخلاقي در شبكه‌هاي سياست جهاني آب به بحث‌هايي كليدي در مورد اينكه اخلاق آب با ساير ادعاهاي هنجاري چه تناسبي دارد، منجر شده است، لذا هدف نوشتار حاضر ارائه الگويي راهبردي براي ظرفيت‌سازي اجتماعي و جامعه‌پذيري مردم نسبت به مسائل بحران آب است، به گونه‌اي كه اغلب مطالعات و كنفرانس‌هاي بين‌المللي به اتفاق بر اين نكته تأكيد نموده‌اند كه بحران آب، يك بحران حاكميت/ حكمراني و مديريت آب است تا كمبود آب.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و به لحاظ قلمرو زماني مقطعي بوده است. مطالعه حاضر از تكنيك دلفي و با استفاده از پنل خبرگان بر روش نمونه‌گيري غير احتمالي و از نوع گلوله برفي صورت‌گرفته است. بر اساس ماهيت موضوع حجم نمونه 30 نفر تعيين گرديدند. براي تحليل داده‌ها از روش مدل معادلات ساختاري روابط علي بين متغيرها با نرم‌افزار SmartPLS 3 استفاده شده است.ملاحظات اخلاقي: در تدوين اين پژوهش حفظ اصالت متون، صداقت و امانتداري رعايت شده و مشاركت‌كنندگان با آگاهي از اهداف پژوهش حاضر به همكاري شده‌اند.يافته‌ها: نتايج تحليل مسير نشان داد بيشترين تأثير مربوط به سازه تعهد متقابل با ضريب تأثير 0.565 و سازه انسجام فرهنگي با ضريب 0.471 بوده است. تعهد متقابل از مهم‌ترين مؤلفه‌هاي مؤثر بر اخلاق زيستي در حوزه حكمروايي اجتماعي فرهنگي آب خواهد بود. همچنين انسجام فرهنگي و تقويت ابزارهاي آن از طريق شناسايي عوامل مؤثر بر اصلاح الگوي مصرف در سطح خانواده، آموزش و پرورش و رسانه‌هاي جمعي مي‌تواند زيربنايي براي حكمروايي آب باشد.نتيجه‌گيري: بين تعهد متقابل و اجتماعي و مسئوليت‌پذيري و رفتار صرفه‌جويانه در مصرف آب، رابطه وجود دارد و مي‌توان با بالابردن گرايش‌هاي شناختي، عاطفي، رفتاري مردم نسبت به صرفه جويي در مصرف آب، از ميزان مصرف بي‌رويه در ايران كاست.