اثربخشي آموزش مؤلفه‌هاي هوش اخلاقي بر تاب‌آوري و انسجام رواني دانش‌آموزان ابتدايي

زمينه و هدف: آموزش هوش اخلاقي يكي از مؤلفه‌هاي مهم تربيت كودك است كه مي‌تواند در بهبود وضعيت رواني فردي و اجتماعي كودكان مؤثر باشد. بنابراين هدف مطالعه حاضر تعيين اثربخشي آموزش مؤلفه‌هاي هوش اخلاقي بر تاب‌آوري و انسجام رواني دانش‌آموزان ابتدايي بود.روش: پژوهش حاضر يك مطالعه شبه‌تجربي از نوع پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان پسر پايه ششم ابتدايي شهر بهارستان در سال تحصيلي 99-1398 بودند كه از جامعه هدف تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به ‌طور تصادفي در دو گروه گواه و آزمايش جايگزين شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل مقياس تاب آوري Connor Davidson (2003 م.) و پرسشنامه احساس انسجام رواني Antonovsky (1987 م.) بودند. برنامه مداخله آموزش نولفه هاي هوش اخلاقي در 8 جلسه براي گروه آزمايش اجرا شد، اما در اين مدت براي گروه گواه مداخله خاصي صورت نگرفت، سپس از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. جهت تحليل داده ها از نرم افزار 22 SPSS و آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره در سطح معني داري α=0.01 استفاده شد. ملاحظات اخلاقي: در تدوين اين مقاله جنبه هاي اخلاقي شامل حفظ اصالت متون، صداقت و امانتداري و رضايت و اطلاع رساني، رعايت شده است. يافته ها: نتايج نشان داد كه پس از تعديل نمرات پيش آزمون، ميانگين نمرات تاب آوري و انسجام رواني گروه آزمايش نسبت به گروه گواه در پس آزمون به طور معني داري افزايش داشت (p 0.001). بنابراين مي توان گفت كه آموزش مولفه هاي هوش اخلاقي بر افزايش تاب آوري و انسجام رواني دانش آموزان تاثير گذار بود (p 0.001). نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش، آموزش مؤلفه‌هاي هوش اخلاقي به دانش‌آموزان مي‏تواند يك روش مداخله‏اي مناسب جهت ارتقاي تاب‌آوري و انسجام رواني آن‌ها باشد.