ارزيابي و اولويت‌بندي معيار‌هاي توسعه بام سبز به روش بهترين-بدترين

در سالهاي اخير، سطح فضاي سبز در شهرهاي بزرگ به دليل افزايش تمايل به شهرنشيني و نياز به ساخت مجتمع‌هاي مسكوني رو به كاهش بوده است. به منظور رفع اين معضل و ايجاد توسعه پايدار شهري، بام سبز به عنوان يكي از راه‌هاي مفيد پيشنهاد شده است. بنابراين ضرورت دارد كه توجه ويژه‌اي به استفاده از آن گردد تا بتوان ايجاد امكانات و رفاه شهري را در كنار حفظ سلامت شهروندان شاهد باشيم . هدف اين تحقيق ارزيابي و اولويت‌بندي معيارهاي مؤثر در توسعه بام سبز بوده است. بدين جهت با بهره‌جويي از مطالعات كتابخانه‌اي و نظرات خبرگان، معيارها در سه گروه محيط زيستي، اقتصادي و اجتماعي و مشتمل بر سيزده زيرمعيار استخراج و طبقه‌بندي گرديد. پس از بررسي و تاييد روايي و پايايي و جمع آوري پرسش‌نامه‌هاي توزيع شده بين خبرگان، آناليز داده‌ها به كمك روش بهترين-بدترين معرفي انجام شد. نتايج نشان داد كه شاخص اقتصادي مقدم بر دو شاخص ديگر است. ثانياً، مهمترين زيرمعيار در گروه‌هاي محيط زيستي، اقتصادي و اجتماعي به ترتيب افزايش كيفيت هوا و كاهش آلاينده‌ها، افزايش عمر پوسته بام و ارتقاي سلامت عمومي افراد بوده است. در نهايت، با در نظر گرفتن كل معيارها، افزايش عمر پوسته بام به عنوان نخستين و گسترش و تنوع زيستگاه جانداران به عنوان آخرين معيار رتبه‌بندي شدند.