بررسي تاثير الياف بر خواص مكانيكي بتن پليمري پلي استري سبك‌ وزن

از بتن پليمري به دليل خواص مطلوب، براي تعمير و يا ساخت سازه‌هايي كه نياز هم‌زمان به مقاومت مكانيكي و دوام بالا در مدت زمان كوتاه دارند استفاده مي‌شود. از طرفي كاهش وزن بتن پليمري با استفاده از سنگ دانه‌هاي سبك، مي‌تواند مزاياي كاربرد اين نوع بتن را در موارد عملي به منظور سهولت بيش‌تر در ترميم بتن‌هاي آسيب ديده يا استفاده در شرايط خاص دو چندان نمايد. از آن جا كه افزايش مقاومت بتن، معمولا كاهش شكل پذيري را به دنبال دارد، لذا استفاده از الياف در ماتريس بتن، مي‌تواند تا حد زيادي مشكل كاهش شكل‌پذيري را جبران نمايد. هدف از اين پژوهش، بررسي خواص مكانيكي بتن پليمري پلي ‌استري بهينه شده‌ي سبك‌وزن (با و بدون الياف) و مقايسه‌ي آن با خواص مكانيكي بتن سبك مي‌باشد. براي بررسي خواص مكانيكي بتن پليمري از آزمايشات مقاومت فشاري، مقاومت كششي، مقاومت خمشي، مقاومت در برابر ضربه و مقاومت در برابر سايش استفاده گرديد. هم‌چنين، از تصاوير ميكروسكوپ الكتروني (SEM) به منظور بررسي تاثير الياف بر ريز ساختار نمونه‌هاي بتن پليمري استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد كه هم راستا با بهبود چشم‌گير مقاومت‌هاي مكانيكي بتن پليمري نسبت به بتن سبك، افزودن الياف مي‌تواند خواص مكانيكي بتن پليمري را ارتقا دهد. در اين تحقيق، استفاده از 0.25 درصد حجمي الياف تركيبي (پلي پروپيلن و كورتا) در طرح اختلاط بتن پليمري، سبب افزايش مقاومت فشاري، كششي، مقاومت خمشي و مقاومت در برابر سايش به ترتيب به ميزان 9.1، 8.8، 6.2 و 6.3 درصد نسبت به بتن پليمري فاقد الياف شده است. هم‌چنين وجود الياف در ساختار بتن پليمري، همانند بتن معمولي، بهبود مقاومت بتن در برابر ضربه و شكل‌پذيري بهتر را به دنبال دارد. آناليز تصاوير ميكروسكوپ الكتروني حاكي از پيوستگي و انسجام الياف پلي‌پروپيلن و ماتريس بتن پليمري است كه مي‌تواند توجيه مناسبي براي ارتقاي خواص مكانيكي بتن پليمري حاوي الياف محسوب شود.